III CZ 124/26

PostanowienieIzba Cywilna2026-09-03

Skład orzekający: Tomasz Szanciło

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie do Sądu Najwyższego nie jest dopuszczalne na postanowienie wydane przez Sąd Najwyższy, niezależnie od jego przedmiotu. Wynika to z ustrojowej pozycji Sądu Najwyższego oraz zamkniętego katalogu przypadków, w których zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje, określonego w art. 3941 k.p.c. Brak jest podstaw prawnych do zaskarżenia orzeczenia Sądu Najwyższego.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń. Pozwana wniosła następnie zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające jej zażalenie. Sąd Najwyższy uznał to zażalenie za niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CZ 124/26 POSTANOWIENIE 3 września 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Tomasz Szanciło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 3 września 2026 r. w Warszawie zażalenia M.K. na postanowienie Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2026 r., III CZ 124/26 w sprawie ze skargi M.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń w postaci wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa- Krowodrzy w Krakowie wydanego 7 listopada 2023 r. w sprawie I C 2385/22/K, bliżej niesprecyzowanego orzeczenia z 20 października 2023 r. oraz bliżej niesprecyzowanego orzeczenia z 4 sierpnia 2023 r. w sprawie z powództwa Z. Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "P." w K. przeciwko M.K. o zapłatę, odrzuca zażalenie. Sygn. akt III CZ 124/26 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z 22 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanej M.K. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie z 30 kwietnia 2026 r., którym Sąd ten odrzucił skargę pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego Sądu z 7 listopada 2023 r. oraz dwóch innych „bliżej niesprecyzowanych orzeczeń tego Sądu z 4 sierpnia 2023 r. i 20 października 2023 r.”. Pismem z 24 sierpnia 2026 r. pozwana wniosła osobiście zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia; zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego żadne postanowienie tego Sądu nie jest zaskarżalne, co wynika z ustrojowej pozycji Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienie SN z 2 września 2020 r., V CO 96/20). Należy przy tym zwrócić uwagę, że art. 3941 k.p.c. przewiduje zamknięty katalog przypadków, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Zatem niedopuszczalne jest zażalenie wniesione do Sądu Najwyższego w jakimkolwiek innym przypadku niż wymieniony w powołanym wyżej przepisie (zob. np. postanowienia SN: z 8 sierpnia 2024 r., III CZ 119/24; z 20 listopada 2024 r., III CZ 207/24; z 11 lutego 2025 r., III CZ 3/25). Zamknięty katalog zakwestionowania orzeczeń sądu powszechnego zażaleniem do Sądu Najwyższego nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego przez Sąd Najwyższy, bez względu na jego przedmiot. Skutkowało to niedopuszczalnością przedmiotowego zażalenia, a więc bez znaczenia pozostawały podniesione w nim zarzuty. Sygn. akt III CZ 124/26 3 Jedynie zatem na marginesie należy wskazać, że aktualne pozostają wywody zawarte w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2026 r. odnośnie do braku zdolności postulacyjnej po stronie pozwanej. W związku z tym, niezależnie od niezaskarżalności orzeczeń Sądu Najwyższego, i tak nie było możliwe, aby pozwana osobiście wniosła przedmiotowe zażalenie. Nie jest również możliwe skuteczne podpisanie przez profesjonalnego pełnomocnika złożonego już przez stronę pisma procesowego, jeżeli termin do jego wniesienia już upłynął. Czym innym jest zaś rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia pisma procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika po jego ustanowieniu, aby reprezentował stronę z urzędu. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie wskazanych przepisów w związku z art. 3986 § 3 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [P.L.] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3941 § 1art. 3941 KPCart. 3986 § 3art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy