III CZ 151/24

III CZ 151/24 POSTANOWIENIE 18 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Grzesiowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 18 grudnia 2024 r. w Warszawie zażalenia Z.W. na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z 15 maja 2024 r., XII Gz 410/23 (XII WSC 2/24), w sprawie ze skargi Z.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia Przewodniczącego posiedzenia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22 lutego 2024., sygn. akt XII Gz 410/23 wydanego w sprawie ze skargi P.K. przeciwko Z.W. o zapłatę, odrzuca zażalenie. III CZ 151/24 2 UZASADNIENIE 1. Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z 15 maja 2024 r. odrzucił skargę pozwanego Z.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia przewodniczący posiedzenia Sądu Okręgowego w Krakowie z 2 lutego 2024 r. o pozostawieniu skargi pozwanego o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie z 26 czerwca 2023r. w aktach sprawy bez dalszych czynności. 2. Pozwany zaskarżył to postanowienie zażaleniem podpisanym osobiście. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 3. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych, obejmuje ono również czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji. Wskazanego przepisu nie stosuje się jedynie w postępowaniu o zwolnienie o kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.). Przepisu nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.). 4. Przymus adwokacko - radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia. 5. Przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko - radcowski pozbawia strony zdolności postulacyjnej i wyłącza możliwość strony do samodzielnego (osobistego) podejmowania czynności procesowych. Oznacza to, III CZ 151/24 3 że czynności samej strony lub pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym nie wywołują żadnych skutków prawnych. 6. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalny a uchybienie to ma charakter nieusuwalny. 7. Wniesione przez skarżącego zażalenie, sporządzone osobiście, podlegało zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). (G.N.-J.) [a.ł]