III CZ 213/26

III CZ 213/26 POSTANOWIENIE 13 października 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Tomasz Szczurowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 13 października 2026 r. w Warszawie zażalenia P.P. na postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z 20 czerwca 2026 r., IV WSC 48/24, w sprawie ze skargi P.P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sadu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 7 czerwca 2024 r., sygn. akt IV WSC 54/23, wydanego w sprawie ze skargi P.P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z 21 lipca 2023 r., sygn. akt I Co 918/23, odrzuca zażalenie. III CZ 213/26 2 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie postanowieniem z 20 czerwca 2026 r. odrzucił skargę P.P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 21 lipca 2023 r., sygn. akt. I Co 918/23. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł osobiście P.P. zaskarżając je w całości. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie zasługiwało na odrzucenie. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. W myśl zaś art. 871 § 2 k.p.c. przepisu § 1 nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy. Zażalenie wniesione osobiście przez P.P. powyższego warunku nie dochowuje. Nie jest on reprezentowany zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., a jednocześnie nie miał zdolności postulacyjnej na podstawie art. 871 § 2 k.p.c., a więc nie mógł wnieść osobiście zażalenia. Jak wskazano, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z uwagi na obowiązujący przymus adwokacko-radcowski, o którym mowa w art. 871 § 1 k.p.c., wykluczona jest możliwość składania pism procesowych, w tym przedmiotowego zażalenia, sporządzonych przez stronę osobiście, właśnie ze względu na brak zdolności postulacyjnej. Jednocześnie z ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego wyraźnie wynika, że wymóg ten ma charakter III CZ 213/26 3 bezwzględny, a jego niedochowanie stanowi nieusuwalny brak zażalenia. Nieusuwalność wady środka zaskarżenia kierowanego do Sądu Najwyższego, polegającej na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej, która skutkuje koniecznością odrzucenia tego środka bez możliwości jej sanowania, została potwierdzona w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienia SN: z 28 maja 2025 r., III CZ 12/25; z 13 grudnia 2023 r., III CZ 266/23; z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22; z 27 czerwca 2023 r., III CZ 118/23; z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22; z 24 marca 2022 r., III CZ 120/22 oraz z 18 czerwca 2021 r., V CZ 39/21). Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 i art. 3941 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Z powyższych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [a.ł]