III CZ 344/22

Sygn. akt III CZ 344/22 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Agnieszka Piotrowska SSN Roman Trzaskowski (sprawozdawca) w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Gminy Miasto Szczecin-Zarząd Budynków i Lokali Komunalnych przeciwko dłużnikowi M.K. o egzekucję świadczenia pieniężnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2022 r., na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt IX Co 1968/21, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 28 stycznia 2022 r. Referendarz w Sądzie Rejonowym Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie zwolnił M.K. od opłaty od skargi na czynności komornika – wszczęcie postępowania w sprawie Gkm 2/21 (punkt 1) oraz oddalił skargę (punkt 2). Postanowieniem z 28 lutego 2022 r. Referendarz w Sądzie Rejonowym Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie odrzucił wniosek M.K. 2 o sporządzenie uzasadnienia powyższego postanowienia i jego doręczenie wraz z uzasadnieniem. Na powyższe postanowienie dłużniczka wniosła skargę, w której domagała się stwierdzenia jego nieważności, jako godzącego w powagę wymiaru sprawiedliwości i podstawowe prawo, jakim jest prawo do sądu i jawności postępowania. Postanowieniem z 7 kwietnia 2022 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie odrzucił powyższą skargę, którą potraktował jak skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, na podstawie art. 7674 § 3 i art. 4246 § 3 k.p.c. Na powyższe postanowienie M.K. wniosła samodzielnie sporządzone zażalenie, w którym domagała się uchylenia postanowienia z 7 kwietnia 2022 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przymus adwokacki ustanowiony w art. 871 k.p.c. obejmuje wszystkie postępowania należące do właściwości Sądu Najwyższego. Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 871 k.c. podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej, a środki zaskarżenia, w tym skarga kasacyjna i zażalenie, podlegają - na zasadach ogólnych i również bez wdrażania procedury naprawczej - odrzuceniu, na podstawie art. 3986 § 2 i 3 lub w wypadku zażaleń w związku także z art. 3941 § 3 k.p.c. (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2022 r., III CZ 44/22, niepubl., z 29 czerwca 2021 r., I CZ 39/21, niepubl. i z 28 marca 2018 r., sygn. akt V CZ 16/18, niepubl.). Odrzuceniu zażalenia z powodu braku zdolności postulacyjnej strony w postępowaniu przed Sądem Najwyższym nie stoją na przeszkodzie takie okoliczności, jak brak pouczenia o sposobie zaskarżenia orzeczenia, czy też jego niepełny lub nieprecyzyjny charakter (zob. m. in. postanowienia SN: z dnia 19 marca 1998 r., I CZ 21/98, niepubl.; z 19 sierpnia 2004 r., V CZ 79/04, niepubl.; z 27 listopada 2013 r., V CZ 55/13, niepubl.; z 26 kwietnia 2018 r., I CZ 42/18, 3 niepubl. i z 5 sierpnia 2020 r., I UZ 10/20, niepubl.). Dlatego też treść wystosowanego do skarżącej pouczenia o przysługującym jej zażaleniu poziomym na postanowienie odrzucające jej skargę zakwalifikowaną jako skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem (k. 35) nie uchylała konieczności odrzucenia zażalenia sporządzonego osobiście przez skarżącą. Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. as l.n