III CZ 49/22

PostanowienieIzba Cywilna2022-02-02

Skład orzekający: Dariusz Zawistowski, Agnieszka Piotrowska, Władysław Pawlak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie wniesione osobiście przez pozwanego, który nie jest zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, jest dopuszczalne w postępowaniu przed Sądem Najwyższym?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, stwierdzając, że w postępowaniu przed nim obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zażalenie wniesione osobiście przez pozwanego, który nie był zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, było niedopuszczalne. Brak było również substratu zaskarżenia dla zażalenia, gdyż Sąd Najwyższy nie wydał postanowienia nadającego klauzulę wykonalności w kwestionowanej przez pozwanego dacie.
Stan faktyczny
Pozwany D.B. wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2021 r., które miało nadawać klauzulę wykonalności postanowieniu z dnia 28 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy, analizując akta sprawy, stwierdził brak takiego postanowienia nadającego klauzulę wykonalności. Ponadto, zażalenie zostało wniesione osobiście przez pozwanego, który nie był zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanego D. B. jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CZ 49/22 POSTANOWIENIE Dnia 2 lutego 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska SSN Władysław Pawlak w sprawie z powództwa R.B. przeciwko D.B. i A.M. o stwierdzenie nieważności czynności prawnych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 lutego 2022 r., na skutek zażalenia pozwanego D. B. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. akt I CSK 466/20, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanego D. B. od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 27 listopada 2019 r. (sygn. akt V Ca [...]). W dniu 18 listopada 2021 r. pozwany D. B. wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego, wskazując, że zaskarża postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2021 r. Stwierdził, że tym postanowieniem nadano klauzulę wykonalności postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analiza akt sprawy I CSK 466/20, w której wydano postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2021 r., wskazane w zażaleniu pozwanego D. B., nie potwierdza jego stwierdzenia, że Sąd Najwyższy w sprawie I CSK 466/20 postanowieniem z dnia 8 marca 2021 r. nadał klauzulę wykonalności postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2021 r. W aktach tej sprawy brak jest takiego postanowienia. Oznacza to, że brak jest w związku z tym także substratu zaskarżenia dla zażalenia wniesionego przez pozwanego D. B.. Niezależnie od tego stwierdzenia należy podkreślić, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, zgodnie z art. 871 k.p.c., obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zażalenie wniesione osobiście przez pozwanego D. B. było zatem niedopuszczalne. Z tych względów zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 373 w zw. z art. 397 § 3, art. 3941 § 3 i art. 3986 § 3 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 871 KPCart. 373art. 397 § 3art. 3941 § 3art. 3986 § 3 KPC§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy