III CZ 8/26

PostanowienieIzba Cywilna2026-09-08

Skład orzekający: Ireneusz Kunicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, wniesione osobiście przez strony niebędące adwokatami ani radcami prawnymi, podlega odrzuceniu z powodu braku zastępstwa procesowego?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, wniesione osobiście przez strony, które nie należą do kręgu osób zwolnionych z przymusowego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 2 k.p.c.), podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 398^6 § 3 k.p.c. w zw. z art. 394^1 § 3 k.p.c. z powodu braku zdolności postulacyjnej.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy w Warszawie odrzucił skargę pozwanych Z.D. i G.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Pozwani wnieśli osobiście zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

III CZ 8/26 POSTANOWIENIE 8 września 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ireneusz Kunicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 8 września 2026 r. w Warszawie zażalenia G.D. i Z.D. na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 listopada 2025 r., II WSC 6/25, w sprawie z powództwa Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w Warszawie przeciwko J.B., W.B., M.L., G.D. i Z.D. o zapłatę, odrzuca zażalenie. (M.M.) UZASADNIENIE Postanowieniem z 13 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie odrzucił skargę pozwanych Z.D. i G.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 2 grudnia 2024 r. Postanowienie wskazane na wstępie pozwani zaskarżyli osobiście zażaleniem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przepisu tego nie stosuje się, gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub III CZ 8/26 2 pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.). Przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko-radcowski oznacza, że we wskazanym wyżej postępowaniu strony nie mają zdolności postulacyjnej. Skarżący nie wykazali, aby należeli do kręgu osób zwolnionych z przymusowego zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego, które zostały wymienione w art. 871 § 2 k.p.c. W konsekwencji ich zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesionej przez nich osobiście, a zatem przez osoby nieposiadające zdolności postulacyjnej, podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Z powyższych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji. (M.M.) [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 871 § 1 KPCart. 871 § 2 KPCart. 3986 § 3 KPCart. 3941 § 3 KPC§ 1§ 2§ 3

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy