III CZP 84/69

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Pietrzykowski. Sędziowie: S. Gross (sprawozdawca), Z. Masłowski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Oskara B. i Gertrudy D. przeciwko Józefowi B. o eksmisję, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 27 czerwca 1969 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.:"Czy od rewizji w sprawie o opróżnienie lokalu mieszkalnego (eksmisję) pobiera się wpis stały, czy też wpis stosunkowy?"postanowił udzielić następującej odpowiedzi:Od rewizji w sprawie o opróżnienie lokalu mieszkalnego (eksmisję) pobiera się wpis stały w wysokości odpowiadającej wpisowi od powództwa w takiej sprawie. Uzasadnienie faktyczneSąd Powiatowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 18 marca 1969 r. nakazał Józefowi B., by opróżnił kuchnię i przylegający do niej jeden pokój w nieruchomości położonej w K. przy ul. O. 41 oraz oddał te pomieszczenia w posiadanie Oskara B., zobowiązując jednocześnie Oskara B. i Gertrudę B. do postawienia pieca kuchennego w pokoju na I piętrze posiadającym odrębne wejście, jak również wkładając na nich obowiązek doprowadzenia instalacji wodnej wraz z kranem do tego jednego pokoju, z którego korzysta pozwany Józef B.Wyrok ten zaskarżył pełnomocnik pozwanego adwokat Tadeusz K. rewizją, którą Sąd Powiatowy w Tarnowskich Górach postanowieniem z dnia 21 kwietnia 1969 r. odrzucił na podstawie art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Rozstrzygnięcie to Sąd Powiatowy oparł na stwierdzeniu, że nie opłacona rewizja podlegała opłacie w wysokiej stałej, gdyż przedmiotem sprawy jest żądanie eksmisji, i że w związku z tym wobec wniesienia jej przez adwokata należało ją odrzucić bez wezwania do uiszczenia opłat.Na postanowienie to pełnomocnik powoda wniósł zażalenie, w toku rozpoznawania którego Sąd Wojewódzki w Katowicach przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia wymienione w komparycji zagadnienie prawne.Uzasadnienie prawneRozpoznając to zagadnienie Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wątpliwość Sądu Wojewódzkiego ma źródło w różnicy, jaka zachodzi w sposobie unormowania kwestii wpisu stałego pomiędzy rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 13 czerwca 1967 r. w sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 24, poz. 111) a poprzednio obowiązującą ustawą z dnia 30 grudnia 1950 r. obejmującą przepisy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jednolity tekst: Dz. U. z 1961 r. Nr 10, poz. 57). Bo gdy wymieniona ostatnio ustawa, określając wpis stały, wyraźnie stanowiła w art. 47, że pobiera się go w jednolitej wysokości od powództwa i rewizji, to przepis § 15 aktualnie obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów ogranicza się do określenia wysokości wpisu od powództwa.Różnica ta jest jednak tylko pozorna i wynika jedynie z odmiennej formy, w jakiej zagadnienie to ujęto w obu wspomnianych aktach prawnych.Mianowicie w dawnej ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych art. 40 i nast. dotyczyły tylko wpisu stosunkowego i normowały jego wysokość w ten sposób, że określając w art. 40 czynności procesowe uzasadniające pobieranie całego wpisu stosunkowego, w dalszych przepisach wymieniały czynności podlegające opłacie w wysokości odpowiadającej w nich części tego wpisu stosunkowego.Co do wpisu stałego natomiast, to dawna ustawa o kosztach sądowych nie zawierała przepisów, które by ustalały wzajemną relację pomiędzy wysokością takiego wpisu należnego od powództwa a wpisem przypadającym od innych czynności, a w szczególności od rewizji. Dlatego też art. 47 dawnej ustawy nie mógł się ograniczać do określenia wysokości wpisu stałego od powództwa, lecz musiał to uczynić także w odniesieniu do rewizji.Tego rodzaju potrzeba nie zachodziła przy redagowaniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 czerwca 1967 r. W odróżnieniu bowiem od dawnej ustawy rozporządzenie to stanowi w § 8 ust. 1, że tak od powództwa, jak i od rewizji pobiera się cały wpis, i to nie tylko stosunkowy, ale również stały. Zbędne było zatem powtarzanie tego samego postanowienia w § 15, który też z tego względu ograniczył się do wskazania wysokości wpisu należnego od powództwa.Przytoczone poprzednio rozważania prowadzą do wniosku, że od rewizji w sprawie o opróżnienie lokalu mieszkalnego pobiera się wpis stały, wobec czego takiej właśnie odpowiedzi należało udzielić w sentencji.