IV CSK 54/14

Sygn. akt IV CSK 54/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa W. K. przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 maja 2013 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 24 maja 2012 r., którym oddalone zostało jego powództwo o zasądzenie od pozwanej kwoty 2 400 000 zł tytułem odszkodowania za poniesione straty i utracone korzyści oraz kwoty 1 000 000 zł tytułem odszkodowania za straty wywołane gradobiciem w 1998 r. Powód oparł skargę kasacyjną na podstawie przewidzianej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołał przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. Nieważność postępowania przed Sądem pierwszej instancji dotyczy art. 379 pkt 5 k.p.c. i wywołana była nieustanowieniem dla niego pełnomocnika z urzędu, chociaż zaistniały przesłanki przewidziane w art. 117 § 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznanie skargi kasacyjnej będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego. Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu, o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Skarga nie stanowi środka zmierzającego do kwestionowania niesatysfakcjonującego skarżącego orzeczenia sądu drugiej instancji. Stwierdzenie, czy zachodzą szczególne względy, przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej w konkretnej sprawie, dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przyczyn wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Przesłanka nieważności postępowania objęta art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c., którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia, stosownie do art. 39813 § 1 k.p.c., dotyczy jedynie postępowania przed sądem drugiej instancji. Natomiast uchybienie polegające na niewzięciu pod rozwagę - z urzędu lub w ramach zarzutu apelacyjnego - nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji, może stanowić podstawę kasacyjną tylko wtedy, gdy mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.), w ramach zarzutu 3 naruszenia art. 386 § 2 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2009 r., II CSK 80/09; z dnia 8 października 2009 r., II CSK 156/09, niepubl.; z dnia 2 lutego 2010 r., II PK 318/09, niepubl.; z dnia 1 września 2010 r., II UK 102/10, niepubl.). Nie było podstaw do przyjęcia, że doszło do nieważności postępowania przed Sądem Apelacyjnym, a zatem powołanie tej przesłanki nie mogło odnieść zamierzonego rezultatu, skoro nie została powołana i wykazane jej występowanie, przyczyna objęta art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. [aw]