IV K 8/51

SentencjaSąd Najwyższy przy udziale Prokuratora Generalnej Prokuratury na rozprawie rewizyjnej dnia 21 grudnia 1951 r. w sprawie B, osk. z art. 236 § 1 k.k., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej Generalnego Prokuratora od wyroku Sądu Wojewódzkiego w... Nr V Kr. 416/51 z dnia 14 maja 1951 r. na podstawie art. 375, 394-396, 400 § 1, 384 pkt. 2, 459 k. p. k. i art. 4 dekretu o opł. sąd. w sprawie karnej zmienia Zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary w ten sposób, że uchyla orzeczenie o Warunkowym zawieszeniu jej wykonania, zwalnia oskarżanego B. od kosztów postępowania rewizyjnego i opłaty sądowej w Sądzie Najwyższym.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Powiatowego w... z dnia 28 lutego 1951 r. osk. B został skazany na podstawie art. 236 § 1 lit. a) k.k. na karę sześciu miesięcy więzienia za to, że przez uderzenie drzewem spowodował u S. złamanie wyrostka kości łokciowej oraz pęknięcie przystawowe kości promieniowej lewej ręki, naruszając jej czynność na przeciąg dni 20.Sąd Wojewódzki natomiast, po rozpoznaniu sprawy na skutek rewizji oskarżonego, zmienił zaskarżony wyrok w części, dotyczącej wymierzonej B. kary, zawieszając jej wykonania na okres 3 lat.Od tego ostatniego wyroku założył Prokurator Generalny R. P. rewizję nadzwyczajną, w której zarzuca w oparciu o art. 371 pkt. 4 k.k. rażącą łagodność wymierzonej osk. B. kary w stosunku do stopnia szkodliwości społecznej przypisanego mu czynu, wynikłą z orzeczonego zawieszenia wykonania tej kary.W konkluzji rewizja zawiera wniosek p zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie kary przez uchylenie orzeczenia w przedmiocie warunkowego zawieszenia wymierzonej B. kary sześciu miesięcy więzienia.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Oskarżony dopuścił się przypisanego mu przestępstwa w wieku lat 40, a więc będąc człowiekiem w pełni dojrzałym i życiowo doświadczonym, przy czym wykazał dużą brutalność, bijąc grubym drewnem kobietę w podeszłym wieku (58 lat).Gdy się uwzględni ponadto znaczną szkodliwość społeczną i nagminność przestępstw tego rodzaju, do jakiego należy przypisany oskarżanemu B. czyn, stwierdzić wypadnie, że zawieszenie wykonania wymierzonej mu kary jest niecelowe i wychowawczo chybione.Z tych zasad należało orzec, jak w sentencji.