K 1093/50

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Zembaty (sprawozdawca); Sędziowie: dr E. Merz, J. Dorsz; Prokurator: J. Gajewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Karola S., osk. z art. 1 pkt 2 dekretu z dn. 31.VIII 1944 r. (Dz. U. R. P. z 1946 r. Nr 69, poz. 377), po rozpoznaniu rewizji Prokuratora Sądu Apelacyjnego w Warszawie i oskarżonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 1950 r. na podstawie art. 375, 459 k.p.k. zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Uzasadnienie faktyczneRewizja Prokuratora zarzuca, między innymi, obrazę art. 530 § 4 k.p.k. polegającą na zaliczeniu oskarżonemu na poczet kary pozbawienia wolności, wbrew temu przepisowi, także okresu przytrzymania go za granicą, w amerykańskiej strefie okupacyjnej Niemiec.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził, między innymi, następujący pogląd prawny:Art. 530 § 4 k.p.k. normuje tylko czas trwania aresztu tymczasowego, przewidzianego w art. 158 k.p.k., a więc aresztowania w toku śledztwa przestępców wydanych z zagranicy i nie odnosi się zupełnie do możności zaliczania przez sądy na poczet kary pozbawienia wolności okresów tymczasowego aresztowania. Kwestię tę reguluje natomiast jedynie i wyłącznie art. 58 k.k., który nie ogranicza zupełnie swobody sądów w przedmiocie zaliczania na poczet kary okresów tymczasowego aresztowania za granicą. Ze względu na to Sąd nie dopuścił się uchybienia, zaliczając oskarżonemu na poczet wymierzonej mu kary więzienia cały okres tymczasowego aresztowania tak w kraju, jak za granicą.Z tych powodów, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.