K 735/50

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Potępa; Sędziowie: Z. Sitnicki (sprawozdawca), J. Haber; Prokurator: J. Jackiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stefana P., Wacława R. i Jana M., oskarżonych z art. 259 k.k., po rozpoznaniu nadzwyczajnej rewizji Pierwszego Prokuratora Sądu Najwyższego od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 21 stycznia 1947 r., na mocy art. 395, 403 pkt 2, 408 § 1, 420 § 1 k.p.k. oraz art. 31 § 2, 47 § 1 i 58 k.k.: 1) uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kar łącznych, wymierzonych każdemu z oskarżonych, 2) wymierzył oskarżonym Stefanowi P., Wacławowi R. i Janowi M. jako kary łączne kary po 15 (piętnaście) lat więzienia. (...)Uzasadnienie faktyczneRewizja nadzwyczajna Pierwszego Prokuratora Sądu Najwyższego zarzuca, między innymi, zaskarżonemu wyrokowi obrazę art. 31 § 2 k.k. przez wymierzenie oskarżonym kar łącznych w wysokości przewyższającej sumę kar, wymierzonych za poszczególne przypisane tymże oskarżonym przestępstwa.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził, między innymi, następujący pogląd prawny:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Mocą zaskarżonego wyroku oskarżeni Stefan P. i Wacław R. zostali skazani na podstawie art. 259 k.k. za trzy czyny przestępne, oskarżony zaś Jan M. - za dwa takież czyny.Za każde z poszczególnych przypisanych oskarżonym przestępstw, Sąd wymierzył im z osobna kary więzienia na czas po lat piętnaście, a następnie, na podstawie tych kar, wymierzył każdemu z nich jako łączną - karę dożywotniego więzienia.Ponieważ dożywotnie więzienie jako nieograniczone w czasie jakimkolwiek terminem musi być uznane za karę przewyższającą sumę kar terminowego pozbawienia wolności, choćby nawet w najwyższej ustawowo dopuszczalnej wysokości, stwierdzić wypada, że w konkretnym przypadku, w którym żadna z poszczególnych kar nie była więzieniem dożywotnim, zastosowany przez Sąd wymiar kar łącznych obraża przepis art. 31 § 2 k.k.Ponieważ poprawienie powyższego uchybienia nie wymaga przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, Sąd Najwyższy postanowił orzec co do istoty sprawy, wymierzając każdemu z wymienionych wyżej oskarżonych karę łączną po piętnaście lat więzienia.