RAD 2/67

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Kafarski.Sędziowie: L. Chmielewski, S. Gross (współsprawozdawca i uzasadnienie), J. Matysiak (sprawozdawca), K. Piasecki, płk Z. Wizelberg, J. Tyszka.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława G., obwinionego o przewinienie dyscyplinarne z art. 63 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1963 r. o ustroju adwokatury (Dz. U. Nr 57, poz. 309), po rozpoznaniu przedstawionej przez skład zwykły Sądu Najwyższego w trybie art. 390 k.p.k. postanowieniem z dnia 17 grudnia 1966 r. do rozstrzygnięcia kwestii prawnej:"a)Czy w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym w myśl art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1963 r. o ustroju adwokatury (Dz. U. Nr 57, poz. 309) mają zastosowanie przepisy o przedawnieniu przewidziane w art. 102 tejże ustawy?b)w wypadku pozytywnej odpowiedzi na to pytanie - czy początek biegu przedawnienia liczyć należy od daty wpisu na listę aplikantów adwokackich lub adwokatów?"powysłuchaniu wniosku prokuratora,uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneRozpoznając przedstawione do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Artykuł 93 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1963 r. o ustroju adwokatury (Dz. U. Nr 57, poz. 309) dotyczy odpowiedzialności dyscyplinarnej za przewinienie popełnione przez adwokata lub aplikanta adwokackiego, tj. popełnione po wpisie na listę, natomiast art. 93 ust. 2 zezwala na wydanie w postępowaniu dyscyplinarnym orzeczenia o wydaleniu z adwokatury ze względu na czyn popełniony przed wpisem na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich.Użycie w art. 93 ust. 2 sformułowania "ze względu na czyn" wskazuje na to, że celem postępowania dyscyplinarnego przewidzianego w tym przepisie nie jest wymierzenie kary dyscyplinarnej za czyn popełniony przed wpisem na listę, lecz usunięcie niezgodnego z prawem stanu rzeczy polegającego na tym, że - wskutek nieświadomości rady adwokackiej - wpisana została na listę osoba, która dopuściła się czynu stanowiącego przeszkodę do dokonania wpisu.Ponieważ orzeczenie o wydaleniu z adwokatury na podstawie art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1963 r. o ustroju adwokatury (Dz. U. Nr 57, poz. 309) zapada w postępowaniu dyscyplinarnym, przeto brak jakichkolwiek przesłanek do tego, by co do tego postępowania wyłączyć stosowanie przepisów o przedawnieniu odpowiedzialności dyscyplinarnej. Nic nie przemawia zresztą za tym, by czyn popełniony przed wpisem na listę, oceniany w świetle art. 93 ust. 2, miał być z punktu widzenia przepisów o przedawnieniu traktowany surowiej niż przewinienie dyscyplinarne adwokata.Należy jednak mieć na uwadze, że wskazana poprzednio odmienność przedmiotu postępowania dyscyplinarnego przewidzianego w art. 93 ust. 2 ustawy o ustroju adwokatury pozwala na stosowanie w tym postępowaniu przepisów o przedawnieniu tylko odpowiednio. Dotyczy to w szczególności początku biegu przedawnienia. Skoro bowiem, jak to już wyjaśniono, celem postępowania dyscyplinarnego jest w takim wypadku usunięcie niezgodnej z prawem sytuacji, która powstała w chwili wpisu obwinionego na listę adwokatury, i skoro od tej dopiero chwili wszczęcie postępowania dyscyplinarnego względem obwinionego jako członka adwokatury stało się możliwe, to jedynie data wpisu na listę może być uznana za początek biegu przedawnienia.Z tych zasad Sąd Najwyższy na przedstawione do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne udzielił odpowiedzi sformułowanej w sentencji.