RAdw 59/62

SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 19 kwietnia 1963 r. sprawy adwokata Z. na skutek rewizji założonej przez Ministra Sprawiedliwości od prawomocnego orzeczenia Wyższej Komisji Dyscyplinarnej z dnia 23 czerwca 1962 r. WKD 63/62,zmienił zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej kary w ten sposób, że za przypisane obwinionemu przewinienie wymierzył karę dyscyplinarną zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 6 miesięcy.Uzasadnienie faktyczneW wyniku odwołania Rzecznika Dyscyplinarnego Rady Adwokackiej w A. od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej Izby Adwokackiej w A. sygnatura KD 28/61, którym adwokat Z. został uniewinniony z wysuniętego przeciw niemu zarzutu Wyższa Komisja Dyscyplinarna orzeczeniem z dnia 23 czerwca 1962 r. skazała adwokata Z. na karę nagany za to, że w 1960 r. w S. - zawarł - w charakterze wspólnika - umowę z N. dotyczącą eksploatacji taksówki, a następnie w wyniku rozwiązania spółki zażądał dla siebie nadmiernych korzyści.Od tego orzeczenia Minister Sprawiedliwości założył rewizję, zarzucając temu orzeczeniu oczywistą niesłuszność polegającą na wymierzeniu obwinionemu niewspółmiernie łagodnej kary. W konkluzji rewizja wnosi o zmianę zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej kary przez wymierzenie obwinionemu kary odpowiednio długotrwałego zawieszenia w wykonywaniu czynności zawodowych.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zawarcie spółki zarobkowej oraz żądanie przez obwinionego nadmiernych korzyści w postaci zapłaty 1 zł za każdy przejechany według licznika kilometr, wskazujące na zamiar czerpania zysków bez własnej pracy i kolidujące z normami art. 61 i 62 ustawy o ustroju adwokatury, stanowi poważne przewinienie, które wymaga odpowiednio surowego napiętnowania.Z tych względów Sąd Najwyższy, podzielając wywody rewizji Ministra Sprawiedliwości, przychylił się do zawartego w niej wniosku i orzekł jak w sentencji.