Rw 1038/85

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk C. Bakalarski. Sędziowie: płk E. Olczak, kpt. W. Oziębło (sprawozdawca).Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: płk P. Tomaszewski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 1985 r. na rozprawie sprawy Andrzeja Jana S., skazanego nieprawomocnie za przestępstwo określone w art. 208 k.k. z zastosowaniem art. 36 § 3, art. 38 pkt 7 i art. 296 § 2 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 45.000 zł grzywny i karę dodatkową degradacji, a także podania wyroku do publicznej wiadomości, z powodu rewizji, wniesionych przez Prokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w N. na niekorzyść oraz obrońcę, od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 9 października 1985 r. rewizji obrońcy nie uwzględnił, natomiast, uwzględniając rewizję prokuratora, zmienił zaskarżony wyrok przez orzeczenie wobec oskarżonego kary dodatkowej konfiskaty całości mienia - na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 1985 r. o szczególnej odpowiedzialności karnej (Dz. U. Nr 23, poz. 101 (...) - i z tą zmianą wyrok utrzymał w mocy. Uzasadnienie faktyczne(...) Wyrok ten zaskarżył rewizją na niekorzyść Wojskowy Prokurator Garnizonowy w N. oraz obrońca oskarżonego. Rewizja prokuratora zarzuciła obrazę art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 10 maja 1985 r. o szczególnej odpowiedzialności karnej (Dz. U. Nr 23, poz. 101) przez nieorzeczenie kary dodatkowej konfiskaty mienia oskarżonego Andrzeja S. w całości i na tej podstawie wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez wymierzenie oskarżonemu tej kary. Rewizja obrońcy zarzuciła wymierzenie oskarżonemu rażąco niewspółmiernie surowej kary pozbawienia wolności zarówno przez jej wysoki wymiar, jak i odmowę warunkowego zawieszenia jej wykonania, i na tej podstawie wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez złagodzenie orzeczonej kary albo warunkowe zawieszenie jej wykonania.Na rozprawie rewizyjnej przedstawiciel Naczelnej Prokuratury Wojskowej popierał rewizję Wojskowego Prokuratora Garnizonowego w N. oraz zawarte w niej wnioski i wniósł o nieuwzględnienie rewizji obrońcy.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja obrońcy nie jest zasadna, natomiast nie można odmówić słuszności wywodom rewizji prokuratora. W sprawie niniejszej nie budzi żadnych wątpliwości to, że oskarżony dopuścił się kradzieży z włamaniem po dniu 1 lipca 1985 r. rodzi to ten skutek, że w odniesieniu do niego mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 10 maja 1985 r. o szczególnej odpowiedzialności karnej (Dz. U. Nr 23, poz. 101).Według zaś tej ustawy (vide art. 8 pkt 2), orzeczenie wobec sprawcy przestępstwa kradzieży z włamaniem kary dodatkowej konfiskaty całości albo części mienia jest obligatoryjne. Od zasady tej nie ma żadnych wyjątków. Wyrażony przez sąd pierwszej instancji pogląd, że obligatoryjność konfiskaty mienia nie odnosi się do sytuacji, w których oskarżony mienia nie posiada, jest błędny. Przepis ustawy ma brzmienie kategoryczne i jednoznaczne oraz nie zawiera wzmianki o ograniczeniu obligatoryjności. W tej sytuacji zaskarżony wyrok należało zmienić przez orzeczenie wobec oskarżonego kary dodatkowej konfiskaty mienia w całości (...).