Rw 1208/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk A. Porzecki. Sędziowie: ppłk S. Mendyka (sprawozdawca), ppłk H. Kmieciak. Wiceprokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk M. Nowak.SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy Zygmunta W., skazanego nieprawomocnie na podstawie art. 316 w związku z art. 59 § 1 k.k. na karę trzech lat pozbawienia wolności i karę dodatkową degradacji, z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy z dnia 26 września 1970 r.,zmienił zaskarżony wyrok między innymi przez przyjęcie, jako podstawę wymiaru kary, zamiast art. 316 w związku z art. 59 § 1 k.k. przepisu art. 311 § 1 k.k. w związku z art. 59 § 1 k.k.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym wyrokiem Sądu I instancji Zygmunt W. skazany został za to, że w nocy z 23 na 24 kwietnia 1970 r. w N., po uprzednim wprawieniu się w stan nietrzeźwości, dopuścił się przestępstwa o charakterze chuligańskim w ten sposób, że na skutek zwrócenia mu uwagi przez oficera Bolesława M. z powodu niewłaściwego zachowania się i nieodpowiedniego wyglądu zewnętrznego, uderzył go pięścią w okolicę prawego oka, a następnie podczas doprowadzenia go do dyżurki oficera dyżurnego jednostki wojskowej, uderzył pięścią w okolicę lewego oka doprowadzającego go oficera Eugeniusza K., w wyniku czego wymienieni oficerowie doznali lekkich uszkodzeń ciała w postaci podbiegnięć krwawych, wymagających leczenia ambulatoryjnego.Obrońca wnosił w rewizji o zmianę zaskarżonego wyroku przez:1) uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu, ewentualnie o2) poprawienie kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu z art. 311 § 1 i 3 w związku z art. 316 i art. 59 § 1 k.k. na art. 311 § 1 w związku z art. 316 k.k., złagodzenie orzeczonej kary zasadniczej i warunkowe zawieszenie jej wykonania oraz uchylenie degradacji albo 3) o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania (...).Podczas rozprawy rewizyjnej przedstawiciel Naczelnej Prokuratury Wojskowej wnosił o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy, natomiast obrońcy popierali złożoną rewizję (...).Orzekając o karze, Sąd I instancji przyjął jako podstawę prawną wymiaru tej kary przepisy art. 316 w związku z art. 59 § 1 k.k., co jest oczywistym błędem, jeśli chodzi o pierwszy z wymienionych przepisów prawa materialnego. Przepis art. 316 k.k. nie zawiera samodzielnej sankcji karnej i w tym zakresie odsyła do tych przepisów, które sprawca swym działaniem naruszył, a więc do przepisów art. 311-315 k.k. Przepis art. 316 k.k. jest w tym zakresie jednoznaczny stanowiąc, że sprawca czynu określonego w przepisach art. 311-315 k.k., popełnionego w warunkach określonych w art. 316 k.k., podlega karze przewidzianej w tych przepisach, które ze względu na rodzaj działania sprawcy zostały przezeń naruszone. Dlatego też zaskarżony wyrok w tej części należało zmienić przez przyjęcie - jako podstawę wymiaru kary względem oskarżonego - przepisów art. 311 § 1 k.k. w związku z art. 59 § 1 k.k. (...).