Rw 1438/64

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk W. Sieracki.Sędziowie: ppłk M. Bieniaszewski (sprawozdawca), mjr H. Kwaśny.Prokurator: mjr J. Mielczarek.SentencjaSąd Najwyższy rozpoznał na posiedzeniu niejawnym na skutek skargi rewizyjnej obrońcy sprawę Sylwestra K., skazanego wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w Krakowie z dnia 20 listopada 1964 r. za przestępstwo z art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu na karę 4 miesięcy aresztu z utratą prawa prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku i 6 miesięcy za to, że 5 października 1964 r. na drodze publicznej prowadził w stanie nietrzeźwości samochód służbowy marki "Star-25".Obrońca wnosił w skardze rewizyjnej o zmianę wyroku przez wymierzenie oskarżonemu zamiast kary aresztu stosownej kary grzywny, a ewentualnie - o warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej kary pozbawienia wolności.Sąd Najwyższy po uwzględnieniu skargi rewizyjnej obrońcy, postanowił zmienić wyrok Wojskowego Sądu Garnizonowego w Krakowie z dnia 20 listopada 1964 r. w sprawie Sylwestra K. przez złagodzenie wymierzonej mu kary 4 miesięcy aresztu do 5 (pięciu) tysięcy złotych grzywny, przyjmując w razie jej nieuiszczenia 1 dzień aresztu za równoważnik 50 (pięćdziesięciu) złotych grzywny, a w pozostałych częściach utrzymać powyższy wyrok w mocy.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd:Słusznie powołał się obrońca w motywach swej skargi na pogląd wyrażony przez Najwyższy Sąd Wojskowy w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 1961 r. Rw 315/61, według którego w sprawach o przestępstwa zagrożone karą aresztu lub grzywny nie można przejść do porządku dziennego nad treścią przepisu art. 57 § 2 k.k. Przepis art. 57 § 2 k.k. z powodu braku odpowiednika w części ogólnej kodeksu karnego Wojska Polskiego powinien odgrywać dla sądów wojskowych w pewnej mierze rolę wskazówki przy wyborze środka represji karnej w sprawach o przestępstwa pospolite zagrożone alternatywnie karą aresztu albo grzywny.Przypisane oskarżonemu Sylwestrowi K. przestępstwo z art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu zagrożone jest karą aresztu do lat dwóch lub grzywny albo obu tymi karami łącznie, słusznie więc podnosi obrońca w skardze rewizyjnej, że nie zachodziły przeszkody prawne, by orzec wobec oskarżonego Sylwestra K. karę grzywny. Za uwzględnieniem wniosku obrońcy przemawiają takie okoliczności, jak niezbyt wysoki stopień nietrzeźwości oskarżonego w czasie jazdy i jego pozytywna sylwetka. Oskarżony bowiem, jak wynika z jego opinii służbowej, przed popełnieniem osądzonego czynu był żołnierzem zdyscyplinowanym, wywiązującym się nienagannie ze swych obowiązków.W tych warunkach Sąd Najwyższy uznał, że kara grzywny w połączeniu z orzeczoną utratą prawa prowadzenia pojazdów mechanicznych będzie dla oskarżonego wystarczającą dolegliwością i zarazem wystarczającym środkiem wychowawczym.