Rw 257/66

Uzasadnienie faktyczneUwaga przedstawiciela Naczelnej Prokuratury Wojskowej, że Sąd I instancji dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, jest w przedmiotowej sprawie tak istotna, że wymaga ustosunkowania się do niej przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia zarzutów skargi rewizyjnej obrońcy. Konieczność dania temu zagadnieniu pierwszeństwa jest uzasadniona także tym, że materiały sprawy w zupełności wskazują, iż Sąd I instancji dopuścił się pogwałcenia przepisu art. 246 § 2 k.w.p.k. Z postanowienia o przedstawieniu zarzutów, podobnie jak i z aktu oskarżenia, wynika, iż Szczepan W. postawiony został w stan oskarżenia z art. 117 § 1 i 2 k.k.W.P. Całe postępowanie przed sądem, na co wskazuje protokół rozprawy, zgodnie z wnioskiem prokuratora, toczyło się również tylko na płaszczyźnie postawionego oskarżonemu zarzutu - zarzutu z art. 117 § 1 i 2 k.k.W.P.Podczas narady nad wyrokiem sąd I instancji uznał, iż czyn oskarżonego wykracza poza ramy dyspozycji art. 117 § 1 i 2 k.k.W.P. i wypełnia znamiona przestępstwa z art. 124 § 1 k.k.W.P. Pomimo tego, że ten ostatni przepis jest surowszy od art. 117 § 1 i 2 k.k.W.P., sąd bez uprzedzenia o tym stron po myśli art. 246 § 2 k.w.p.k. zmienił kwalifikacji prawną czynu oskarżonego na surowszą, skazując go z art. 124 § 1 k.k W.P. Nieuprzedzenie stron o możliwości zmiany kwalifikacji prawne czynu oskarżonego na przepis surowszy stanowi ze względu na to, iż ogranicza prawo oskarżonego do obrony, tego rodzaju pogwałcenie przepisów postępowania, które bez potrzeby prowadzenia w tym kierunki badań uznane być musi za mogące mieć wpływ na treść wydanego wyroku.