Rw 1114/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk H. Kmieciak. Sędziowie: płk E. Zawiłowski, płk T. Kacperski (sprawozdawca). Przedstawiciel Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk K. Hankiewicz.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 1982 r. na rozprawie sprawy Jerzego G., skazanego nieprawomocnie za przestępstwo określone w art. 304 § 1 k.k. - z zastosowaniem art. 57 § 2 i 3 pkt 2 k.k. - na karę 1 roku pozbawienia wolności, z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w N. z dnia 10 listopada 1982 r.,uwzględniając rewizję obrońcy, zaskarżony wyrok uchylił i sprawę przekazał sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczne(...) Wyrok ten zaskarżony został rewizją obrońcy, w której, podnosząc zarzuty:a) błędu w ustaleniach faktycznych (art. 387 pkt 3 k.p.k.) przyjętych za podstawę orzeczenia, polegającego na bezpodstawnym uznaniu, że oskarżony działał w celu trwałego uchylenia się od służby wojskowej, a tym samymb) obrazy przepisów prawa materialnego (art. 387 pkt 1 k.p.k.) - art. 304 § 1 k.k.,wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku przez:1) przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 303 § 3 k.k.,2) wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w granicach zagrożenia z jednoczesnym zawieszeniem jej wykonania lubc) uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Po wysłuchaniu obrońcy, który popierał rewizję i zawarte w niej wnioski, wnosząc zarazem o ewentualną zmianę kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego - na art. 305 k.k., oraz przedstawiciela Naczelnej Prokuratury Wojskowej, wnoszącego o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Za zasadny - choć nie z powodów, o których mowa w rewizji - uznać należy wniosek oskarżonego o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Jakkolwiek bowiem art. 346 k.p.k. nie określa nawet przykładowo sytuacji, kiedy uprzedzenie stron na rozprawie o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu jest dla nich bez znaczenia, to jednak wskazuje warunki i sytuację, kiedy uprzedzenie takie jest konieczne. Skoro więc sytuacja taka powstaje wówczas, gdy zmiana kwalifikacji prawnej czynu - nawet na łagodniejszą - ma znaczenie dla stron, to tym bardziej obowiązek, o którym mowa w art. 346 k.p.k., dotyczy sytuacji, gdy rzecz sprowadza się do zmiany kwalifikacji prawnej czynu na surowszą (np. przyjęcie konstrukcji realnego zbiegu przestępstwa), gdyż ma to przecież znaczenie nie tylko dla stron, lecz również - a nawet zwłaszcza - dla obrony oskarżonego.Dlatego też trzeba przyznać rację prokuratorowi, który twierdzi, że sąd pierwszej instancji - nie uprzedzając w ogóle stron na rozprawie głównej o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej z art. 303 § 3 k.k. na art. 304 § 1 k.k. - dopuścił się rażącej obrazy art. 346 k.p.k., mającej - co jest bezsporne - znaczenie zarówno dla stron, jak i dla obrony oskarżonego, a w konsekwencji również wpływ na treść zaskarżonego wyroku (art. 387 pkt 2 k.p.k.).W tym stanie rzeczy - nie wdając się w ocenę słuszności pozostałej argumentacji zawartej w rewizji i prawidłowości przyjętej przez sąd pierwszej instancji kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego - zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę przekazać temu sądowi do ponownego rozpoznania.