V CO 162/19

Izba Cywilna2019-07-19

Skład orzekający: Beata Janiszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien oznaczyć właściwy sąd do rozpoznania sprawy o rozwód, jeśli sąd okręgowy nie uzasadnił swojego wniosku o wyznaczenie sądu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy, jeżeli sąd okręgowy nie uzasadnił swojego wniosku, nie przywołując okoliczności wskazujących na podstawy zastosowania art. 45 k.p.c. Rekonstrukcja tych okoliczności nie należy do Sądu Najwyższego.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy w G. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód z powództwa A. M. przeciwko A. M. Sąd Okręgowy nie uzasadnił swojego wniosku, nie przywołując okoliczności wskazujących na podstawy zastosowania art. 45 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CO 162/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa A. M. przeciwko A. M. o rozwód, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lipca 2019 r. wniosku Sądu Okręgowego w G. o oznaczenie właściwego sądu do rozpoznania sprawy o sygn. akt II RC (…), odmawia oznaczenia sądu. UZASADNIENIE Postanowieniem z 12 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w G. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa A. M. przeciwko A. M. o rozwód. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli w myśl przepisów kodeksu nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej. Przed wytoczeniem 2 powództwa z inicjatywą oznaczenia sądu może wystąpić powód, a po wytoczeniu powództwa także sąd, do którego sprawa została skierowana, jeżeli stwierdzi niemożność przekazania sprawy sądowi właściwemu z powodu braku podstaw pozwalających na określenie właściwości miejscowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1976 r., II CO 3/76, OSNCP 1977, nr 2, poz. 30). W obu wypadkach - zarówno wówczas, gdy wniosek składa powód, jak i wtedy, kiedy czyni to sąd - wykazane muszą być przyczyny uzasadniające oznaczenie sądu na podstawie art. 45 k.p.c. W przeciwnym razie Sąd Najwyższy odmawia oznaczenia sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 maja 2018 r., III CO 56/18). Przedstawienie okoliczności, które świadczyłyby o wystąpieniu stanu rzeczy wypełniającego hipotezę normy wynikającej z art. 45 k.p.c., należy do tego, kto występuje z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego. Sąd Okręgowy w G. nie uzasadnił swojego wniosku, tzn. nie przywołał okoliczności wskazujących na podstawy zastosowania art. 45 k.p.c. Rekonstrukcja takich okoliczności oraz poszukiwanie argumentów uzasadniających oznaczenie sądu właściwego nie należą do Sądu Najwyższego. Brak uzasadnienia przemawiał zatem za oddaleniem wniosku. Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 45 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy