V CSK 414/16

Sygn. akt V CSK 414/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa K. K. przeciwko J. K. , K. K. , B. N. i R. N. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 3 marca 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego J. K. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał oczywistą zasadność skargi. Ma ona sprowadzać się przede wszystkim do oczywiście nieprawidłowego oddalenia wniosku powoda o przeprowadzenie drugiej opinii biegłego, a uznanie wniosków ze sporządzonej opinii, mimo że, w ocenie skarżącego, biegły pracował na kopii zamiast na oryginale i do tego materiał porównawczy pochodził z innych lat, niż powinien. Tak ujęta argumentacja nie przekonuje jednak do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W postępowaniu kasacyjnym a limine wykluczone jest kwestionowanie ustaleń faktycznych i oceny dowodów, a do tego sprowadzają się argumenty mające uzasadnić przyjęcie skargi do rozpoznania. Skoro zatem takie argumenty w ogóle w postępowaniu kasacyjnym nie mogą być podnoszone, to tym bardziej nie mogą przemawiać za oczywistą zasadnością skargi. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw