V CZ 139/11

PostanowienieIzba Cywilna2012-02-23

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski, Jan Górowski, Anna Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo procesowe złożone po terminie, które nie zawiera wyraźnego wniosku o przywrócenie terminu, może być potraktowane jako taki wniosek?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że pismo procesowe złożone po terminie, które nie zawiera wyraźnego wniosku o przywrócenie terminu, nie może być potraktowane jako taki wniosek. Jasne brzmienie pisma i niebudzący wątpliwości cel, dla którego zostało złożone, wykluczają przypisanie mu innej treści niż wprost w nim wyrażona. Sąd nie ma obowiązku informowania strony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, zanim rozstrzygnie o skutkach spóźnienia.
Stan faktyczny
Uczestnik postępowania złożył apelację, do której usunięcia braków formalnych został wezwany. Braki te zostały usunięte z uchybieniem zakreślonego terminu. Sąd Okręgowy odrzucił apelację. Uczestnik zaskarżył to postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i brak pouczenia o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestnika postępowania. Orzeczono również o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 139/11 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) w sprawie z wniosku T.G. przy uczestnictwie J. P. i in. , o stwierdzenie nabycia spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lutego 2012 r., zażalenia uczestnika postępowania S. P. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 7 lutego 2011 r., 1. oddala zażalenie, 2. przyznaje adwokat M. P. od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego) kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi S. P. w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. odrzucił apelację uczestnika postępowania S. P. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 25 maja 2010 r. stwierdzając, że braki formalne apelacji, do usunięcia których w terminie tygodniowym uczestnik został prawidłowo wezwany, zostały usunięte z uchybieniem zakreślonego terminu. Postanowienie to zaskarżył uczestnik zarzucając naruszenie art. 168 § 1 k.p.c. polegające na jego niezastosowaniu i niepotraktowaniu pisma zawierającego usunięcie braków pisma jako wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych apelacji. Zarzucił też, że nie zostało wyjaśnione, czy uczestnik został pouczony o prawie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych apelacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 373 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca apelację, jeżeli podlegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do których usunięcia strona nie była wezwana zażąda ich usunięcia. W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie, apelacja ulega odrzuceniu. Uczestnik został wezwany do usunięcia w terminie tygodniowym braków formalnych apelacji. Wezwanie to zostało mu prawidłowo doręczone w dniu 26 lipca 2010 r., zatem termin tygodniowy upływał z dniem 2 sierpnia 2010 r. Pisma procesowe stanowiące usunięcie tych braków zostały nadane w placówce pocztowej operatora publicznego (art. 165 § 2 k.p.c.) w dniu 3 sierpnia 2010 r., a więc z uchybieniem zakreślonego terminu. Usunięcie braków apelacji z uchybieniem terminu skutkuje, zgodnie z treścią przytoczonego na wstępie art. 373 k.p.c., odrzuceniem apelacji. Zaniechanie odrzucenia apelacji przez Sąd pierwszej instancji spowodowało, że postanowienie w tym przedmiocie obowiązany był wydać sąd drugiej instancji i takie też rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego nie może być poczytane za nieprawidłowe. Nie było żadnej podstawy do traktowania pism uczestnika nadesłanych przy piśmie z dnia 2 sierpnia 2010 r., nazwanym pismem przewodnim, jako wniosku o przywrócenie terminu. Jasne brzmienie pisma i nie budzący wątpliwości cel, 3 dla którego pismo to zostało złożone, wyklucza przypisanie mu innej treści niż wprost w nim wyrażona. Sąd nie miał też obowiązku informowania strony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenia terminu do dokonania oznaczonej czynności procesowej i przesłankach skuteczności takiego wniosku i to zanim w ogóle rozstrzygnął o skutkach spóźnienia w usuwaniu braków apelacji. Obowiązek odrzucenia apelacji we wskazanych okolicznościach istniał niezależnie od przyczyn, które do tego stanu doprowadziły. Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c.). O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 9 pkt 2 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 168 § 1 KPCart. 373 KPCart. 165 § 2 KPCart. 3941 § 3 KPCart. 39814 KPC§ 1§ 2§ 3§ 9 pkt 2§ 13 ust. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy