V CZ 14/15

Sygn. akt V CZ 14/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) SSN Wojciech Katner w sprawie ze skargi T. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w J., sygn. akt I C […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r., zażalenia skarżącego T. W. na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt I ACz […], 1) prostuje z urzędu oczywistą omyłkę w komparycji zaskarżonego postanowienia przez wpisanie po słowach: "o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w J., sygn. akt ":oznaczenia: "I C […]", zamiast: "I C […]3"; 2) odrzuca zażalenie. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2014 r. Sąd Okręgowy w J. odrzucił skargę T. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w J. w sprawie sygn. akt I C […]3 wskazując, że skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez stronę, wbrew wymaganiom art. 871 k.p.c., co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący również osobiście, wskazując w nim między innymi, że jego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem dotyczy prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w J. wydanego w sprawie I C […], a nie, jak błędnie wskazał Sąd Okręgowy, w sprawie I C […]3, którą skarżący przytoczył jedynie w uzasadnieniu skargi, na potwierdzenie jej zarzutów. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu oraz toczącego się w jego ramach postępowania zażaleniowego (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2013 r. I CZ 19/13 i z dnia 25 lipca 2013 r. II CZ 46/13, niepubl.). Dotyczy więc również postępowania objętego rozpoznawanym zażaleniem. Zażalenie złożone z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalne, a istniejące w tym zakresie uchybienie ma charakter nieusuwalny, w związku z czym zażalenie dotknięte takim brakiem podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego do jego uzupełnienia, co wynika z art. 130 § 5, art. 3986 § 2 i 3, art. 39821, art. 391 § 2 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. (porównaj między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2014 r. II CZ 53/14, niepubl.). Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie. 3 Działając z urzędu na podstawie art. 350 § 1 i 3 w zw. z art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę w komparycji zaskarżonego postanowienia przez wpisanie, jako sygnatury akt sprawy, której skarga dotyczy, sygnatury: „I C […]”, zamiast błędnie wpisanej: „IC […]3”. aw