V K 123/60

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zdzisława C. i Henryka G. oskarżonych z art. 1 § 2 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. - o odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciw własności społecznej (Dz. U. z 1959 r. Nr 36, poz. 228), po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej od wyroku Sądu Powiatowego w Sosnowcu z dnia 17 września 1959 r., na podstawie art. 394-396, 383 pkt 2 k.p.k. zmienił zaskarżony wyrok w orzeczeniu o karze w ten sposób, że obok wymierzonych obu oskarżonym kar pozbawienia wolności wymierza każdemu z nich po 500 (pięćset) złotych grzywny z zamianą w razie nieściągalności na 20 dni aresztu (...).Uzasadnienie faktyczneZdzisław C. i Henryk G. zostali skazani przez Sąd Powiatowy w Sosnowcu w dniu 17 września 1959 r. z mocy art. 1 § ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. - o odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciw własności społecznej (Dz. U. z 1959 r. Nr 36, poz. 228) przy zastosowaniu art. 1 § 2 ustawy po 1 miesiącu aresztu każdy z nich z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres dwóch lat. Wyrok ten uprawomocnił się w I instancji.Od powyższego wyroku założył rewizję nadzwyczajną Minister Sprawiedliwości, zarzucając temu wyrokowi obrazę art. 1 § 1 wyżej wymienionej ustawy na skutek niewymierzenia oskarżonym przewidzianej tym przepisem obligatoryjnej grzywny i wnosząc w konkluzji o wymierzenie oskarżonym obok kary pozbawienia wolności odpowiedniej grzywny.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest słuszna, gdyż, istotnie, Sąd obraził przepis art. 1 § 1 wyżej wymienionej ustawy na skutek nieorzeczenia przewidzianej tym przepisem obligatoryjnie grzywny. Obligatoryjności grzywny nie usuwa przepis art. 1 § 2 wyżej wymienionej ustawy o nadzwyczajnym złagodzeniu kary, który ma zastosowanie tylko wyłącznie w stosunku do kary pozbawienia wolności.Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.