Z 4/66

PostanowienieIzba Cywilna1966-05-16

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wątpliwości sądu pierwszej instancji co do trafności określenia stężenia alkoholu we krwi oskarżonego uzasadniają zwrot akt prokuratorowi do uzupełnienia materiału dowodowego?
Ratio decidendi
Wątpliwości sądu pierwszej instancji co do trafności określenia stężenia alkoholu we krwi oskarżonego nie uzasadniają zwrotu akt prokuratorowi do uzupełnienia materiału dowodowego. Jeżeli sąd pierwszej instancji uważał za konieczne wyjaśnienie powstałej wątpliwości, mógł to uczynić we własnym zakresie, np. poprzez przesłuchanie lekarzy na rozprawie. Podobnie, czynności takie jak przesłuchanie sporządzającego protokół oględzin miejsca wypadku czy zażądanie rozkazów wyjazdu samochodu, mogą być wykonane przez sąd na rozprawie, jeśli uzna je za niezbędne.
Stan faktyczny
Oskarżony J. został oskarżony o spowodowanie katastrofy. Pojawiły się wątpliwości co do stężenia alkoholu we krwi oskarżonego w momencie wypadku, oparte na wynikach badania krwi i zeznaniach świadka. Oskarżony twierdził, że ampułka z jego krwią została utracona, a protokół pobrania krwi wskazywał na jego nieznaczne upojenie alkoholowe. Sąd pierwszej instancji rozważał zwrot akt prokuratorowi w celu uzupełnienia materiału dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy nie uchylił postanowienia sądu pierwszej instancji o zwrocie akt prokuratorowi, uznając, że sąd ten może samodzielnie przeprowadzić niezbędne czynności dowodowe.

Pełny tekst orzeczenia

Uzasadnienie faktyczneZarzut, że oskarżony J. znajdował się w czasie spowodowania katastrofy w stanie nietrzeźwości, oparty został na podstawie wyników badania jego krwi na stężenie alkoholu oraz na podstawie zeznań śwd. Zdzisława C, który stwierdził, że oskarżony wypił przed wypadkiem pełny 100-gramowy kieliszek wódki i duży kufel jasnego piwa. Na tle wyjaśnień oskarżonego na temat rzekomej utraty ampułki z jego krwią oraz w świetle stwierdzenia w protokole pobrania krwi, że w czasie pobierania krwi, które nastąpiło około 2 godziny po wypadku, oskarżony J. był nieznacznie pod działaniem alkoholu, powstała u sądu I instancji wątpliwość co do trafności określenia stopnia stężenia alkoholu we krwi oskarżonego. Powstanie powyższej wątpliwości nie uzasadniało jednak zwrotu akt prokuratorowi do uzupełnienia materiału dowodowego. Jeżeli bowiem sąd I instancji uważał za konieczne wyjaśnić powstałą na tle wspomnianego twierdzenia oskarżonego wątpliwość, to mógł on uczynić we własnym zakresie. Przesłuchanie na rozprawie celem wyjaśnienia omawianej kwestii lekarzy P. i R. nie musiało być poprzedzone uprzednim dokonaniem tej czynności przez prokuratora. Wyniki przesłuchania wspomnianych lekarzy mogłyby również doprowadzić sąd I instancji do zaniechania utrzymywania stanowiska co do potrzeby przesłuchania w charakterze świadka funkcjonariusza WSW, który przewoził krew oskarżonego do analizy. W razie zaś stwierdzenia konieczności przesłuchania go sąd I instancji może - jak to słusznie wywodzi w swym zażaleniu prokurator - ustalić jego nazwisko w Delegaturze WSW i wezwać celem przesłuchania na rozprawę sądową.Zasadnie też podnosi prokurator, że przesłuchanie sporządzającego protokół oględzin miejsca wypadku i zażądanie rozkazów wyjazdu przydzielonego oskarżonemu samochodu, wobec tego, że nazwisko opracowującego protokół oględzin jest znane oraz znany jest adres jednostki, w której złożone są rozkazy wyjazdu, nie mogą być uznane za nastręczające tak istotne przeszkody do prawidłowego wyjaśnienia okoliczności sprawy, że uzasadniają one zwrot do uzupełnienia śledztwa. Jeżeli zaś sąd orzekający dojdzie do przekonania, że dokonanie wymienionych czynności jest dla dobra sprawy niezbędne, będzie mógł wykonać te czynności na rozprawie.Co się tyczy żądania ustalenia nazwisk osób, o których mowa w pkt 1 i 8 postanowienia, i przesłuchania ich przez prokuratora, to nie można odmówić słuszności składającemu zażalenie, że skoro poszukiwania za tymi osobami nie dały żadnego rezultatu w czasie prowadzenia śledztwa, to bezcelowe jest ponowne wszczynanie poszukiwań za tymi osobami, tym bardziej że znikomość szans odnalezienia tych osób jest w dalszym ciągu niezmienna.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026.