I DO 80/19

Sygn. akt I DO 80/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski (przewodniczący, sprawozdawca) w sprawie A. S. – prokurator Prokuratury Rejonowej w C., po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego 2020r. wniosku SSN A.R. z dnia 18 lutego 2020 roku w przedmiocie wyłączenia go ze składu orzekającego na podstawie art. 42 § 1 kpk w zw. z art. 41 § 1 kpk w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze postanowił: uwzględnić wniosek SSN A.R. o wyłączenie od orzekania w sprawie o sygn. akt I DO 80/19; UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 18 lutego 2020 roku Sędzia Sądu Najwyższego A.R. wniósł o wyłączenie go od orzekania w sprawie I DO 80/19. Sędzia A.R. wskazał, jako okoliczność uzasadniającą wyłączenie, fakt, że w latach 1999-2002 wykonywał czynności służbowe w Prokuraturze Rejonowej w C. W tym czasie, jak wskazał SSN A.R., wielokrotnie korzystał z opinii biegłej sądowej A. S., która to następnie w roku 2002 rozpoczęła aplikację prokuratorką w tej prokuraturze. SSN A.R. poniósł ponadto, że do tej pory utrzymuje z A. S. relacje koleżeńskie. 2 Sędzia A.R. uznał, że z uwagi na wszystkie te argumenty, mogą powstać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności i w związku z powyższym wnosi o wyłączenie go od jej rozpoznawania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Relacje Sędziego Sądu Najwyższego A.R. prokurator A. S. stanowią okoliczności tego rodzaju, że mogą wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności w wyżej wymienionej sprawie. Podkreślić należy, na co zwraca się uwagę w orzecznictwie sądowym, że podstawę wyłączenia sędziego z danej sprawy mogą stanowić kontakty sędziego z uczestnikiem postępowania mające nie tylko charakter osobisty, ale także zawodowy (por. post. SA w Krakowie z 24.4.2007 r., II AKo 111/07, KZS 2007 Nr 4, poz. 32; post. SA w Krakowie z 18.12.1995 r., II AKo 167/95, KZS 1995,Nr 12, poz. 18). W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie takie okoliczności zachodzą. Wobec tego, iż w sprawie stwierdzono okoliczności opisane w art. 41 § 1 k.p.k. postanowiono jak w części dyspozytywnej postanowienia.