I K 40/51

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Potępa; Sędziowie: S. Kurowski, A Bachrach (sprawozdawca); Prokurator: J. Pozorski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława R., osk. z art. 22 m.k.k. i 290 § 1 k.k., po rozpoznaniu rewizji oskarżonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 1950 r., na podstawie art. 375 k.p.k. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Uzasadnienie faktyczneRewizja oskarżonego Stanisława R. zarzuca obrazę art. 286 § 2 i 290 § 1 k.k. przez skazanie oskarżonego na podstawie tychże przepisów, mimo że oskarżony, jeżeli chodzi o powyższe czyny, nie podlega odpowiedzialności karnej z przepisów rozdziału XLI o przestępstwach urzędniczych, albowiem:a)dekret o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa rozszerzający krąg osób odpowiadających karnie za przestępstwa urzędnicze wszedł w życie już po dokonaniu przypisanych oskarżonemu czynów,b)oskarżony nie należał do rzędu osób wymienionych w art. 292 k.k., skoro brak jest ustaleń, że oskarżony był zarządcą państwowym przedsiębiorstwa "Polska Fabryka Hufnali" jak również nie był funkcjonariuszem instytucji prawa publicznego, gdyż przedsiębiorstwo pod zarządem państwowym nie traci charakteru własności prywatnej.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Przepis art. 46 m.k.k. znacznie rozszerzył zakres dotychczasowego pojęcia urzędnika, jednakże nie można z tego wysnuwać wniosku, że żadna z osób, wymienionych w tymże przepisie przed jego wejściem w życie, nie mogła być podmiotem przestępstwa urzędniczego. Mogła bowiem nim być, jeżeli podpadła już poprzednio pod pojęcie osoby wykonywającej zlecone czynności zarządu państwowego lub samorządowego, albo pod pojęcie funkcjonariusza instytucji prawa publicznego, jak to przewidywał art. 292 k.k.Wyznaczony przez władze państwowe dyrektor fabryki prywatnej, pozostającej pod zarządem państwowym, wykonywał niewątpliwie zlecone czynności w zakresie zarządu państwowego. Kwestia, że oskarżony był dyrektorem administracyjno-handlowym, nie ma istotnego znaczenia, skoro sprawowanie zarządu państwowego nie jest uwarunkowane wykonywaniem go wyłącznie przez jedną osobę. Zastosowanie zatem względem oskarżonego przepisów rozdziału XLI kodeksu karnego również i w odniesieniu do czynów popełnionych przed wejściem w życie tzw. małego kodeksu karnego - jest uzasadnione.