I K 632/53

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Aleksandra G., osk. z art. 160 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej od wyroku Sądu Powiatowego dla dzielnicy Warszawa-Śródmieście z dnia 8 grudnia 1951 r., na podstawie art. 384 pkt 2, art. 394-396, 400 § 1 i 4 k.p.k. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił orzeczenie o umieszczeniu oskarżonego Aleksandra G. w zakładzie dla psychicznie chorych w Tworkach (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Powiatowy dla Dzielnicy Warszawa-Śródmieście w Warszawie, wyrokiem z dnia 8 grudnia 1951 r. uznał Aleksandra G. za winnego tego, że nabył na ulicy od Bronisława P. buty filcowe, marynarkę i walizkę za sumę 190 zł wiedząc, że rzeczy te pochodzą z przestępstwa i za czyn ten na podstawie art. 160 k.k. skazał go na karę 2 lat więzienia i 100 zł grzywny z zamianą w razie nieściągalności na 5 dni więzienia, orzekając jednocześnie umieszczenie oskarżonego w zamkniętym zakładzie dla psychicznie chorych.Od tego wyroku wniósł rewizję nadzwyczajną Minister Sprawiedliwości, zarzucając obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 80 k.k. i prawa procesowego, a mianowicie art. 117 k.p.k., polegającą na uznaniu oskarżonego Aleksandra G. za niebezpiecznego dla porządku prawnego i umieszczeniu go w zamkniętym zakładzie bez opinii biegłych w tym przedmiocie. Rewizja w oparciu o przepis art. 383 pkt 2 i 3 k.p.k. wnosi o uchylenie wyroku Sądu Powiatowego w Warszawie w części dotyczącej orzeczenia co do umieszczenia oskarżonego w zamkniętym zakładzie.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że decyzja Sądu Powiatowego umieszczenia oskarżonego w zamkniętym zakładzie była spowodowana zachowaniem się oskarżonego, jak przytacza to Sąd Powiatowy, w "sposób zdradzający objawy choroby psychicznej".W aktach sprawy brak jakichkolwiek ustaleń w tym kierunku, a w szczególności brak przed wydaniem wyroku opinii biegłych psychiatrów.W tym stanie rzeczy Sąd orzekający obraził przepis art. 80 k.k., gdyż jedyną podstawą do orzeczenia w trybie art. 80 względnie 79 k.k. może być stwierdzone przez biegłych niebezpieczeństwo dla porządku prawnego, które by zaistniało przy pozostawieniu oskarżonego na wolności.W toku postępowania wykonawczego, Sąd poddał oskarżonego G. badaniu przez biegłych psychiatrów, którzy orzekli, że nie jest on niebezpieczny dla porządku prawnego.