I K 779/52

SentencjaSąd Najwyższy przy udziale Prokuratora Generalnej Prokuratury PRL po rozpoznaniu na rozprawie rewizyjnej w dniu 3.XI.1952 r. sprawy B. M., osk. z art. 14 ust. z dn. 2.VI.1947 r., z powodu rewizji założonej przez oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 27 maja 1952 r. sygn. akt III.K. 74/52 - na podstawie art. 375, 459 kpk. i art. 4 dekretu o o.s.k utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, zwalnia oskarżonego od kosztów postępowania rewizyjnego i opłaty sądowej w Sądzie Najwyższym.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Wojewódzkiego Kielcach z dnia 27 maja 1952 r. B. M. uznany został za winnego przestępstwa z art. 14 ustawy z dnia 2.VI.1947 r. popełnionego przez to, że do dnia 26 marca 1952 r. w... trudnił się zawodowo nielegalnym ubojem zwierząt rzeźnych, których mięso bez uprzedniego poddania badaniu lekarsko-wet. wprowadził do obrotu handlowego, czym dopuścił się nieuczciwych czynności mogących wywołać zwyżkę cen, i za czyn ten został skazany na 3 lata i 6 mies. więzienia oraz 3.000 zł grzywny.Wyrok ten zaskarżył rewizją oskarżony.Rewizja oskarżonego wnosi o zmianę wyroku w części dotyczącej kary przez jej złagodzenie.Rewizja zarzuca, że kara wymierzona oskarżonemu jest rażąco niewspółmierna (art. 371 § 4 k. p. k.) z uwagi na pochodzenie społeczne oskarżonego, jego niski poziom umysłowy, nieuświadomienie polityczne i przyznanie się do winy, a nadto dlatego, że oskarżony wywiązał się należycie z obowiązku dostaw, kupował wieprze nie podlegające kontraktacji i sprzedawał mięso tych wieprzy robotnikom po cenach nie wygórowanych.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja oskarżonego nie jest zasadna.Podstawą do oceny współmierności lub niewspółmierności kary jest stopień szkodliwości społecznej popełnionego przestępstwa. Przy wymiarze kary w sprawie niniejszej Sąd kierował się tą właśnie przesłanką, biorąc zarazem pod uwagę pobudki działania oskarżonego, który działał z chęci zysku. W świetle tych okoliczności kara wymierzona oskarżonemu nie jest rażąco niewspółmierna do szkodliwości społecznej przypisanego mu przestępstwa.Należy dodać, że okoliczność, iż oskarżony zakupił wieprze nie podlegające kontraktacji, ani nie znosi przestępczości jego czynu, ani nie zmniejsza jego szkodliwości społecznej. Gdyby oskarżony i jemu podobni, kierujący się chęcią zysku, nie skupywali po wyższych cenach żywca, pozostającego rolnikom po wykonaniu obowiązkowych dostaw, rolnicy kontraktowaliby większe ilości, co wpłynęłoby na obfitsze zaopatrzenie ludności w mięso i tłuszcze po niskich cenach. Z tych względów uzasadniona jest zarówno kwalifikacja prawna czynu oskarżonego, jak i kara, której wymiar czyni zadość konieczności zwalczania nieuczciwych machinacji zakłócających lub utrudniających należyte zaopatrzenie rynku w artykuły pierwszej potrzeby.Z tych względów należało orzec jak w sentencji.