I KK 356/22

Sygn. akt I KK 356/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kapiński w sprawie R. F. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 stycznia 2023 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2021 r., sygn. akt II AKa 275/20, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2019 r., sygn. akt III K 266/10, na podstawie art. 532§1 k.p.k. a contrario postanowił nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Obrońca skazanego R. F. we wniesionej kasacji wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2021 r., sygn. akt II AKa 275/20, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2019 r., sygn. akt III K 266/10. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny. W pierwszej kolejności wskazać należy, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady określonej w art. 9 § 2 k.k.w. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego uprawomocnienia. Z utrwalonego w tym przedmiocie orzecznictwa Sądu Najwyższego jednoznacznie wynika, że zastosowanie tej instytucji możliwe jest przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia sytuacji oczywistej zasadności zarzutów 2 kasacyjnych oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt II KO 111/21, postanowienie Sądu najwyższego z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt V KK 415/21). Nie przesądzając jednak ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego w przedmiotowej sprawie, zauważyć należy, że argumentacja obrońcy skazanego zawarta w kasacji nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku sądu odwoławczego. Sąd Najwyższy nie stwierdził także wystąpienia w realiach przedmiotowej sprawy szczególnych, wyjątkowych okoliczności prowadzących do wniosku, że wykonanie zaskarżonego wyroku mogłoby spowodować dla skazanego nieodwracalne, niekorzystne skutki. Za takie z całą pewnością nie można uznać jego wieku oraz stanu zdrowia, do czego odwołuje się obrońca skazanego, wskazując w tym zakresie „szereg istotnych schorzeń, które wpływają na jego codzienne funkcjonowanie”. Powyższe okoliczności mogą stanowić ewentualnie podstawę do ubiegania się o odroczenie wykonania kary albo o udzielenie przerwy w jej wykonywaniu, i nie można ich utożsamiać z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania orzeczenia w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy stwierdził zatem, że w stosunku do skazanego R. F. nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532§1 k.p.k., skutkującej wstrzymaniem wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2021 r., sygn. akt II AKa 275/20, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2019 r., sygn. akt III K 266/10. W tej sytuacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.