I KK 356/22

Sygn. akt I KK 356/22 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie skazanego R. F., G. G. i innych, wniosków obrońców skazanych R. F. i G. G. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania wniesionych kasacji w sprawie o sygn. akt I KK 356/22, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k., p o s t a n o w i ł wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego od udziału w sprawie o sygnaturze akt I KK 356/22. UZASADNIENIE Do Sądu Najwyższego wpłynęły kasacje od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2021 r., w sprawie II AKa 275/20, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2019 r., sygn. akt III K 266/10, wniesione przez obrońców skazanych R. F. i G. G. oraz przez prokuratora. Sprawa ta o sygn. akt I KK 356/22 została przydzielona do referatu sędziego SN Pawła Kołodziejskiego. Obrońcy skazanych R. F. i G. G. złożyli wnioski o wyłączenie na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności od udziału w sprawie Sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego, gdyż w ich ocenie wobec sędziego zachodzi przesłanka z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 Wnioski obrońców zasługiwały na uwzględnienie. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Należy podnieść, że sędzia Paweł Kołodziejski na urząd sędziego Sądu Najwyższego został powołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, a więc w procedurze kwestionowanej przez obrońców. Dodatkowo należy stwierdzić, że niezależnie od złożonych odrębnie wniosków o wyłączenie, obrońca skazanego G. G. – adw. J. G. – w kasacji od w/w wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu podniósł tożsamy zarzut wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w stosunku do sędziów Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu rozpoznających wniesione w tej sprawie apelacje. W zaistniałej sytuacji udział w rozpoznaniu wywiedzionych kasacji sędziego Pawła Kołodziejskiego stanowiłby rażące naruszenie zasady nemo iudex in causa sua, co w konsekwencji mogłoby wywołać zarówno u stron, jak i w powszechnym odbiorze przekonanie o braku bezstronności sądu i rzetelności procesu. Mając powyższe na uwadze zachodzi ryzyko naruszenia zakazu określanego mianem zakazu bycia sędzią we własnej sprawie. Rozpoznanie przez sędziego Pawła Kołodziejskiego wywiedzionych kasacji oznaczałoby także rozpoznanie zarzutów, które sformułował obrońca skazanego G. G. w zakresie braku przesłanki bezstronności Sądu odwoławczego, skoro podniesiono podobne argumenty. Ta sytuacja mogłaby wywołać u stron oraz w opinii publicznej przekonanie o braku bezstronności sędziego. W interesie systemu wymiaru sprawiedliwości jest nie tylko troska o rzeczywistą bezstronność sędziego, ale także zapobieganie powstaniu negatywnego odbioru społecznego w tym przedmiocie. Taka potrzeba zachodzi w badanej sprawie. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia. [as] 3