I KK 418/25

I KK 418/25 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie W.R., co do którego warunkowo umorzono postępowanie o czyny z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz spółkach publicznych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2025 r., wniosku obrońcy oskarżonego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, p o s t a n o w i ł odmówić wstrzymania wykonania wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 15 lipca 2024 r., sygn. akt VIII K 673/23, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 20 lutego 2025 r., sygn. akt IV Ka 1026/24. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 20 lutego 2025 r., sygn. akt IV Ka 1026/24, zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 15 lipca 2024 r., sygn. akt VIII K 673/23, umorzono warunkowo na okres próby 2 lat prowadzone przeciwko oskarżanemu postępowanie o czyny z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie I KK 418/25 2 publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz spółkach publicznych. Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony w całości kasacją obrońcy oskarżonego, który wskazał na uchybienie stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. Na tej podstawie obrońca wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i umorzenie postępowania. Kasacja zawierała ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W ocenie Sądu Najwyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 532 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy jest wyposażony w uprawnienie, a nie obowiązek, do wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia, którego dotyczy wniesiona kasacja. To istotne rozróżnienie podkreśla fakultatywny charakter tego środka. W praktyce orzeczniczej Sąd Najwyższy podchodzi powściągliwie do korzystania z tej możliwości. Uznaje się, że zastosowanie środka wstrzymującego wykonanie wyroku jest uzasadnione jedynie w sytuacjach wyjątkowych, gdy zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Taka sytuacja ma miejsce, gdy już wstępna analiza kasacji prowadzi do konstatacji o istnieniu oczywistych, rażących i fundamentalnych uchybień w zaskarżonym orzeczeniu. Wówczas wstrzymanie wykonania ma kluczowe znaczenie, ponieważ służy zapobieżeniu dalszym, niekiedy nieodwracalnym i dotkliwym konsekwencjom dla strony, wynikającym z wykonania orzeczenia, które z dużą dozą pewności zostanie w późniejszym etapie uchylone. Innymi słowy, chodzi o uniknięcie bezpowrotnej szkody, która mogłaby się zmaterializować przed merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd Najwyższy. Już chociażby z uwagi na tę okoliczność, mimo iż podniesiony w I KK 418/25 3 kasacji zarzut wymaga szczegółowego i pogłębionego rozważenia w toku merytorycznego rozpoznania sprawy, stwierdzić trzeba, że wstępna kontrola nie ujawniła zaistnienia w realiach niniejszej sprawy sytuacji uzasadniającej sięgnięcie po środek, o którym mowa w art. 532 § 1 k.p.k. [WB] [a.ł]