I KK 44/22

Sygn. akt I KK 44/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie D. B. ukaranego za wykroczenie z art. 116 § 1a pkt 1 k.w. w zw. z § 25 ust. 1 pkt 2a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2022 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na korzyść ukaranego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w K. z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok nakazowy w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Wyrokiem nakazowym z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt: II W (…) Sąd Rejonowy w K. uznał D. B. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 116 §1a k.w. w zw. z art. 25 ust. 1 pkt 2a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów z wystąpieniem stanu epidemii polegającego na tym, że: w dniu 14 marca 2021 r. o godz. 17:30 w L. nie stosował się do przepisów porządkowych nakazujących obowiązek zakrywania ust i nosa przy pomocy odzieży lub jej części, maski, maseczki, przyłbicy albo kasku ochronnego w miejscu ogólnodostępnym w związku z ogłoszeniem na terenie RP stanu epidemii i za to został ukarany karą miesiąca ograniczenia wolności. Orzeczenie to uprawomocniło się bez postępowania odwoławczego. Kasację od tego wyrok na korzyść D. B. wniósł Prokurator Generalny. W kasacji podniósł rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 116 §1 a k.w. w zw. z § 25 ust. 1 pkt 2a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii, przez orzeczenie kary miesiąca ograniczenia wolności, to jest kary nieprzewidzianej za popełnienie tego wykroczenia, które zagrożone jest jedynie karą grzywny alb nagany. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiało jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535§5 k.p.k. – stosowanym w postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Oczywiste jest wobec treści art. 116 §1 a k.w., że za wykroczenie przewidziane w tym przepisie możliwe jest ukształtowanie sankcji jedynie na poziomie grzywny lub nagany. Skoro Sąd pierwszej instancji wymierzył obwinionemu za przypisane z tego przepisu wykroczenie, karę ograniczenia, a więc karę nieprzewidzianą za ten czyn, która nadto niewątpliwe jest karą bardziej 3 dolegliwą niż kary przewidziane przez ustawodawcę, to rażąco naruszył wskazany przepis prawa materialnego, co miało istotny, ze wskazanych już względów, wpływ na treść orzeczenia zapadłego w sprawie obwinionego. Z tych względów należało uchylić zaskarżony wyrok w części rozstrzygnięcia o karze i w tym zakresie sprawę przekazać Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Na marginesie rozważań wskazać należało, że słusznie podniesiono w kasacji, iż w opisie przypisanego czynu bezzasadnie wskazano na inne przedmioty, którymi dopuszczalne było zakrywanie ust i nosa, gdy tymczasem ustawodawca w § 25 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2021 r. 447. tj.) do dnia 28 marca 2021 r. nakazał zakrywanie ust i nosa, jedynie przy pomocy maseczki, w miejscach ogólnodostępnych. Wskazane uchybienie nie miało jednak wpływu na treść wyroku. Z tych względów należało orzeczono jak na wstępie.