I KR 120/71

Skład orzekającyPrzewodniczący Sędzia SN: S. Kotowski (spraw.).Sędziowie SN: S. Dąbrowski, J. Szamrej.SentencjaSąd Najwyższy w Warszawie Izba Karna po rozpoznaniu dniu 13 listopada 1971 r. wniosku obrońcy J.M., oskarżonego z art. 215 § 2 k.k. i z art. 241 § 1 k.k. o uchylenie w stosunku do tego oskarżonego aresztu tymczasowego po wysłuchaniu wniosku prokuratorapostanowił:wniosku nie uwzględnić.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Ł. oskarżony J.M. skazany został:1)za przestępstwo z art. 215 § 2 k.k. na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, 90.000 zł grzywny i 3 lat pozbawienia praw publicznych i2)za przestępstwo z art. 241 § 1 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności i 15.000 zł grzywny.Wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 17 września 1971 r. powyższy wyrok został utrzymany w mocy co do skazania za przestępstwo z art. 215 § 2 k.k. z zaliczeniem na poczet kary pozbawienia wolności za ten czyn okresu tymczasowego aresztowania od dnia 27 stycznia 1970 r., a w części skazującej osk. M. za przestępstwo z art. 241 § 1 k.k. zaskarżonego wyroku został uchylony i sprawę w tym zakresie przekazano do ponownego rozpoznania.Obrońca osk. J.M. w dniu 5 listopada 1971 r. złożył wniosek o uchylenie w stosunku do tego oskarżonego aresztu tymczasowego, podnosząc, że oskarżony odbył już prawie 2/3 kary pozbawienia wolności za czyn z art. 215 § 2 k.k., za który skazanie jest prawomocne, a utrzymywanie tymczasowego aresztowania w związku z czynem z art. 241 § 1 k.k. w obecnej sytuacji pozbawione jest podstaw.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Nie można zgodzić się ze stanowiskiem reprezentowanym przez zażalenie. Okoliczność, że osk. M. jest już prawomocnie skazany za jeden z zarzucanych mu czynów, nie może być uznana za okoliczność wykluczającą potrzebę dalszego stosowania tymczasowego aresztowania, albowiem nie ustały przyczyny zastosowania tego środka zapobiegawczego w związku z drugim zarzucanym mu czynom.