I KR 158/82
WyrokIzba Karna1982-08-05
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy niewyniesienie zagarniętego mienia poza teren zakładu stanowi o usiłowaniu, a nie o dokonaniu przestępstwa z art. 199 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że niewyniesienie zagarniętego mienia poza teren zakładu nie może być podstawą do uznania zachowania oskarżonego za usiłowanie, a nie za dokonanie przestępstwa z art. 199 § 1 k.k. Wypełnienie normy czasownikowej "kto zagarnia" następuje z chwilą wejścia w posiadanie wykrojonego mienia, nawet jeśli nie zostało ono wyniesione poza teren zakładu. Granica między usiłowaniem a dokonaniem przebiega w zakresie wypełnienia lub niewypełnienia wszystkich znamion przestępstwa.Stan faktyczny
Oskarżony Jan C. został oskarżony o włamanie do ubojowni i zabranie w celu przywłaszczenia 8 kg boczku i 36 kg mięsa wieprzowego. Oskarżony wykroił mięso i położył je na parapecie okna, ale nie zdążył go wynieść, gdyż został ujęty. Sąd Wojewódzki uznał go za winnego popełnienia przestępstwa z art. 199 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. i skazał na karę pozbawienia wolności i grzywny. Oskarżony wniósł rewizję, kwestionując dokonanie przestępstwa oraz wartość zagarniętego mienia.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego, uznając rewizję oskarżonego za bezzasadną.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Rybicki. Sędziowie: Z. Dominikowski, J. Mikos (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: K. Zdrojewski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 1982 r. sprawy Jana C., oskarżonego z art. 199 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 7 kwietnia 1982 r.utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (...).Uzasadnienie faktyczneJan C. postawiony został w stan oskarżenia o to, że w lutym oraz dnia 4 marca 1982 r. w G., działając w sposób ciągły, dokonał włamania do Ubojowni Zakładów Mięsnych w G. przez wybicie szyby w oknie, skąd zabrał w celu przywłaszczenia 8 kg boczku i 36 kg mięsa wieprzowego, łącznej wartości 6.856 zł, na szkodę Zakładów Spożywczych w K., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności powyżej 6 miesięcy za umyślne przestępstwo podobne, tj. o popełnienie czynu określonego w art. 208 k.k. w zw. z art. 58 i 60 § 1 k.k.Sąd Wojewódzki w W. wyrokiem z dnia 7 kwietnia 1982 r. uznał oskarżonego Jana C. za winnego tego, że w lutym oraz dnia 4 marca 1982 r. w G. - przestępstwem ciągłym - zabrał w celu przywłaszczenia około 8 kg boczku i 36 kg mięsa wieprzowego, łącznej wartości około 6.856 zł, na szkodę Zakładów Spożywczych w K., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności powyżej 6 miesięcy za umyślne przestępstwo podobne, i za to na podstawie art. 199 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 i art. 36 § 3 k.k. skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności i 8.000 zł grzywny (...), odstępując na podstawie art. 12 ust. 2 w zw. z art. 1 ust. 1 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o postępowaniach szczególnych (...) (Dz. U. Nr 29, poz. 156) od stosowania postępowania doraźnego.Od wyroku tego rewizję wniósł obrońca oskarżonego. Rewizja w istocie swej sprowadza się do dwóch następujących zarzutów, a mianowicie że:1) przypisany oskarżonemu czyn z dnia 4 marca 1982 r. stanowi usiłowanie, a nie dokonanie zagarnięcia mienia,2) wartość zagarniętego mienia wynosi 4.840 zł, a nie - jak ustalił Sąd Wojewódzki 6.856 zł (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja oskarżonego nie jest zasadna.Jeżeli chodzi o zarzut pierwszy, to w świetle nie kwestionowanych w tym zakresie ustaleń oskarżony po wejściu do pomieszczeń ubojowni przyniesionym przez siebie nożem wykroił z półtusz wieprzowych 36 kg mięsa (boczek, szynka, golonka), które położył na parapecie okna. Oskarżony nie zdążył tego mięsa wynieść poza teren zakładu, gdyż został ujęty przez funkcjonariuszy MO. Te ustalenia wskazują więc na to, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił normę czasownikową przestępstwa określonego w art. 199 § 1 k.k.: "kto zagarnia". Wszedł bowiem już w posiadanie wykrojonego przez siebie mięsa. Natomiast niewyniesienie tego mięsa poza teren zakładu nie może wskazywać na to - jak twierdzi autor rewizji - że zachowanie się oskarżonego pozostawało jedynie w sferze usiłowania. Granica pomiędzy usiłowaniem a dokonaniem przebiega w zakresie wypełnienia (przestępstwo dokonane) lub niewypełnienia (przestępstwo usiłowane) wszystkich znamion przestępstwa określonego w ustawie karnej.Jeżeli chodzi o drugi zarzut, to autor rewizji przeoczył ten fakt, że w dniu 4 marca 1982 r. oskarżony zagarnął 36 kg różnego gatunku mięsa wieprzowego, a nie tylko 36 kg boczku. Ta okoliczność, że było to mięso różnego gatunku, wynika także z wyjaśnień oskarżonego. W tej sytuacji nie można kwestionować wartości zagarniętego mięsa ustalonej przez sąd pierwszej instancji. Rewidujący miałby rację, że wartość zagarniętego mięsa wynosi 4.840 zł, tylko wtedy, gdyby oskarżony zagarnął tylko 44 kg boczku (...).
Powiązane orzeczenia
- IV KR 98/84 1984-05-25Czy odpowiedzialność z art. 200 § 1 k.k. zachodzi, gdy przedmiot zagarnięcia pochodzi z mienia społecznego, które zostało powierzone oskarżonemu w wyniku przestępczego działania, a nie w sposób prawnie przewidziany?
- II KR 314/79 1979-11-19Czy oskarżony, który zbywał zagarnięte mienie, działając w porozumieniu z innymi sprawcami, dopuścił się przestępstwa zagarnięcia mienia, a nie paserstwa?
- II KR 46/84 1984-04-20Czy odrębne czyny polegające na zagarnięciu mienia społecznego i paserstwie mogą być traktowane jako jedno przestępstwo ciągłe w rozumieniu art. 58 k.k. i kwalifikowane łącznie na podstawie art. 199 § 1 w zw. z art. 215…
- IV KR 186/88 1988-10-14Czy Sąd Wojewódzki prawidłowo ustalił odpowiedzialność karną oskarżonych za zagarnięcie mienia społecznego, w szczególności w zakresie określenia wartości zagarniętego mienia i strony podmiotowej czynu, uwzględniając zas…
- II KR 99/79 1979-06-07Czy współdziałanie ze sprawcą w dokonaniu przestępstwa zagarnięcia mienia wyłącza możliwość zastosowania art. 252 k.k. dotyczącego utrudniania lub udaremniania postępowania karnego?
Powołane przepisy
art. 199 § 1 KKart. 60 § 1 KKart. 208 KKart. 58art. 60 § 1art. 36 § 3 KKart. 12 ust. 2art. 1 ust. 1§ 1§ 3
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.