I KR 326/74

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia R. Staszkiewicz (sprawozdawca). Sędziowie: A. Hapon, dr T. Świt.Prokurator Prokuratury Generalnej: Z. Bucholtz.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu między innymi sprawy Andrzeja K., oskarżonego z art. 210 § 2 i art. 211 k.k. w związku z art. 10 § 2 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla Województwa Warszawskiego w Warszawie z dnia 19 września 1974 r.utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (...).Uzasadnienie faktyczne(...) Nie można zgodzić się z twierdzeniem zawartym w rewizji, że wymierzona oskarżonemu kara jest rażąco surowa. Poza młodym wiekiem, który Sąd Wojewódzki uwzględnił, w rewizji nie wysunięto dodatkowych argumentów przemawiających na korzyść oskarżonego.Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądowym wiek oskarżonego nie jest równoznaczny z generalnym nakazem pobłażliwego traktowania młodocianych sprawców. Dla pełnej realizacji dyrektywy zawartej w przepisie art. 51 k.k. wymagane jest - poza oceną rodzaju i charakteru przestępstwa - wnikliwe ustalenie trybu życia młodocianego przed popełnieniem przestępstwa, wpływu wywieranego na niego przez środowisko i stopnia demoralizacji. Dopiero łączna suma tych danych pozwoli sądowi powziąć decyzję co do kary, która by skazanego wychowała i wdrożyła do przestrzegania porządku prawnego.Jeżeli weźmie się pod uwagę osobę oskarżonego Andrzeja K., to spotkał się on już z ostrzeżeniem sądowym, którego - jak widać - w dalszym swoim postępowaniu nie brał pod uwagę. Skąd zatem pewność, że już nigdy nie wszedłby na drogę przestępstwa?Jego działanie przestępne w dniu 21 sierpnia 1974 r. było wynikiem jego woli, nikt go przecież do tego czynu nie namawiał. Szybko podjął myśl oskarżonego Wojciecha L. i sam nawet wykazywał wiele inicjatywy w dręczeniu Stanisława S. - i nie tylko Stanisława S., ale także Andrzeja S. Tak postępować może tylko osoba o wysokim stopniu zdeprawowania, nie zasługująca na łagodne potraktowanie, lecz wymagająca długotrwałego oddziaływania wychowawczego w toku wykonywania kary pozbawienia wolności (...).