I KRN 153/58

Skład orzekającySąd Najwyższy w sprawie Marii G., Stanisława W. i Stanisławy K. oskarżonych z art. 255 § 1 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego rewizji nadzwyczajnej na korzyść oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie z dnia 13 lutego 1957 r. w części utrzymującego, a w części zmieniającego wyrok Sądu Powiatowego w Krośnie z dnia 24 listopada 1956 r., na podstawie art. 394-396, 400, 377 lit. b k.p.k. uznał za nieważny wyrok Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie jako rewizyjnego z dnia 18 lutego 1957 r. i sprawę przekazał temuż sądowi celem rozpoznania rewizji oskarżonych od wyroku Sądu Powiatowego w Krośnie z dnia 24 listopada 1956 r.Uzasadnienie faktyczneSprawa niniejsza znalazła się na wokandzie Sądu Powiatowego w Krośnie w dniu 17 września 1956 r. i 24 października 1956 r. Sprawę rozpoznawał w tych obu terminach sędzia E. Na rozprawie w dniu 24 października 1956 r., po częściowym przeprowadzeniu przewodu sądowego sąd w osobie sędziego E. wydał postanowienie następującej treści: "sędzia postanawia z urzędu po myśli art. 34 i 35 k.p.k. szczególnie art. 34 § 1 lit. d k.p.k. wstrzymać się od rozpoznania sprawy i o przyczynie wyłączenia zawiadomić Obywatela Prezesa Sądu Powiatowego w K".W następnych terminach - 3 listopada, 15 listopada i 24 listopada 1956 r. sprawę tę rozpoznawał inny sędzia. Wyrok zapadł w ostatniej dacie.Wyrok został zaskarżony przez oskarżonych.W składzie sądzącym sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie jako rewizyjnego uczestniczył wymieniony na wstępie sędzia E. i przy jego udziale został wydany zaskarżony rewizją nadzwyczajną wyrok tegoż Sądu Wojewódzkiego z dnia 18 lutego 1957 r.Rewizja nadzwyczajna w oparciu o przepis art. 371 pkt 2 k.p.k. zarzuca wyrokowi Sądu Wojewódzkiego obrazę art. 34 § 1it. d k.p.k. polegającą na tym, że w wydaniu zaskarżonego wyroku brał udział sędzia, który wyłączył się od prowadzenia sprawy przed sądem I instancji z przyczyn wymienionych w cytowanym przepisie.W konkluzji rewizja nadzwyczajna zawiera wniosek o uznanie za nieważny zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu - Wydział Rewizyjny w Rzeszowie do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje.Zaskarżony wyrok uznać należy za nieważny, albowiem w wydaniu tego wyroku brał udział sędzia, który w postępowaniu przed Sądem Powiatowym w Krośnie wyłączył się od prowadzenia tej sprawy z uwagi na przeszkody wymienione w art. 34 § 1 lit. d k.p.k.Sędzia wyłączony choćby na własny wniosek w postępowaniu przed Sądem I instancji jest wyłączony również od prowadzenia sprawy w postępowaniu rewizyjnym i nie może brać udziału w sprawie z wyjątkiem czynności nie cierpiących zwłoki (art. 35 § 1 k.p.c.).Z tych względów i na podstawie art. 377 lit. b k.p.k. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.