V KRN 555/66

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Paluch.Sędziowie: T. Gdowski, K. Grzebuła (sprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: M. Tuszyńska.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Mieczysława P., oskarżonego z art. 203 k.k., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej założonej przez Prokuratora Generalnego PRL na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach - Ośrodek Zamiejscowy w Częstochowie z dnia 1 lutego 1966 r. oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Powiatowego w Częstochowie z dnia 16 września 1965 r., na podstawie art. 13 k.p.k.stwierdził nieważność wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach - jako rewizyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Częstochowie z dnia 1 lutego 1966 r. i sprawę przekazał temuż Sądowi do rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd:Jak wynika z akt sprawy wyrok Sądu Wojewódzkiego w Katowicach - Ośrodek Zamiejscowy w Częstochowie z dnia 1 lutego 1966 r. jest dotknięty przyczyną nieważności, albowiem sentencja tego wyroku nie została podpisana przez jednego z sędziów. Stosownie zaś do przepisu art. 325 k.p.k. wszyscy członkowie składu orzekającego są obowiązani podpisać sentencję wyroku, nie wyłączając przegłosowanego.Przepis ten jest obligatoryjny i jego naruszenie powoduje bezwzględną nieważność wyroku z mocy samego prawa, przy czym sąd uwzględnia ją z urzędu, chociażby żadna ze stron na nieważność się nie powoływała.Wobec uznania wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach jako rewizyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Częstochowie za nieważny należało sprawę przekazać temuż Sądowi do ponownego rozpoznania.Stwierdzić przy tym należy, że uznanie orzeczenia (wyroku lub postanowienia) za nieważne nie powoduje nieważności dokonanych czynności procesowych (przesłuchanie świadków, opinii biegłych itp.). Czynności te bowiem nie mają charakteru orzeczeń, lecz, jako spisane z tych czynności protokoły, podlegają w zasadzie odczytaniu na rozprawie w wypadkach określonych w art. 299 k.p.k.Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.