II K 374/53

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Henryka K., osk. z art. 286 § 2 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Generalnego Prokuratora rewizji od postanowienia Sądu Powiatowego w Oleśnicy z dnia 5.XII.1952 r., na podstawie art. 394-396, 400, 385 pkt 2, art. 388 k.p.k. uchylił zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktyczneSąd Powiatowy w Oleśnicy wyrokiem z dnia 29 lipca 1952 r. uznał winnymi Henryka K., referenta finansowego Prezydium GRN w S. oraz Jadwigę K., referenta podatkowego Prezydium GRN tego, że działając wspólnie, przywłaszczyli sobie łącznie sumę 25.581 zł, pobraną tytułem podatku gruntowego, z czego oskarżony K. przywłaszczył sumę 9.489 zł, a pozostałą sumę przywłaszczyła oskarżona K.Sąd Powiatowy, na podstawie art. 286 § 2 k.k., skazał oskarżonego K. za przypisany mu czyn na karę 2 lat i 6 miesięcy więzienia.W dniu 5.XII.1952 r. Sąd Powiatowy w Oleśnicy zastosował do oskarżonego K. przepis art. 4 ust. 2 ustawy z dn. 22.XI.1952 r. o amnestii, łagodząc mu orzeczoną karę o połowę.Postanowienie to zostało zaskarżone rewizją nadzwyczajną Prokuratora Generalnego PRL. Rewizja zarzuca, iż postanowienie to obraża przepis art. 9 ust. 2 pkt 2 ustawy z dn. 22.XI.1952 r. o amnestii i wnosi o jego uchylenie.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Art. 9 ust. 2 pkt 2 ustawy o amnestii stanowi, że nie stosuje się amnestii do przestępstw popełnionych: z chęci zysku na szkodę gospodarki narodowej polegających na zaborze lub przywłaszczeniu własności społecznej o wartości przekraczającej sumę 20.000 zł. Skoro zatem oskarżony wyrokiem Sądu Powiatowego w Oleśnicy z dnia 24 lipca 1952 r. został uznany winnym udziału w przestępstwie polegającym na zaborze na szkodę gospodarki uspołecznionej sumy przekraczającej 20.000 zł, nie może on korzystać z dobrodziejstwa ustawy o amnestii z dn. 22.XI.1952 r.O zastosowaniu przepisów ustawy o amnestii z dn. 22.XI.1952 r. (Dz. U. Nr 46, poz. 309), zgodnie z wyraźnym brzmieniem przepisu, nie decyduje bowiem wysokość kwoty, którą oskarżony dokonując przestępstwa wespół z innymi osobami zagarnął dla siebie, ale ogólna wartość mienia zagarniętego przez współuczestników w wyniku dokonanego przestępstwa.Skoro zaś, jak wynika z sentencji i uzasadnienia wyroku Sądu Powiatowego, oskarżony Henryk K. wraz z współoskarżoną Jadwigą K., działając w porozumieniu, przywłaszczył sumę 25.000 zł, skoro dalej z uzasadnienia wyroku Sądu Wojewódzkiego wynika, że przywłaszczenie całej sumy było objęte wspólnym zamiarem obojga oskarżonych, przy czym inicjatorem przestępstwa był właśnie oskarżony Henryk K., bez działania którego przestępstwo to nie mogło być dokonane, jasne jest, że oskarżony Henryk K. jest współsprawcą w przywłaszczeniu sumy 25.581 zł, a nie sumy 9.489 zł.Z tych względów orzeczono jak w sentencji.