II K 802/61

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Zembaty (sprawozdawca).Sędziowie: A. Górski, Z. Nyczaj.Prokurator: C. Maryszowa.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława N., dotyczącej wyroku łącznego Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 20 czerwca 1961 r., po wysłuchaniu wniosku Prokuratora Generalnej Prokuratury, na podstawie art. 376 k.p.k. postanowił:rewizję obrońcy oskarżonego, adwokata Mariana J. od wyżej wymienionego wyroku pozostawić bez rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneW sprawie niniejszej wyrok łączny z dnia 20 czerwca 1961 r. Sądu Wojewódzkiego w Katowicach został tego dnia ogłoszony w obecności adwokata Mariana J., obrońcy z urzędu skazanego Stanisława M., który przebywa w więzieniu. Ze względu na obecność obrońcy podczas ogłoszenia wyroku, odpisu sentencji wyroku nie należało doręczać ani skazanemu Stanisławowi M., ani też jego obrońcy (art. 212 i 347 § 1 k.p.k.). Z oczywistym naruszeniem tych przepisów Sąd I instancji doręczył jednak odpisy sentencji tego wyroku zarówno skazanemu Stanisławowi M., jak i jego obrońcy, adwokatowi Marianowi J. Fakt ten spowodował, że ten ostatni, nie żądając już doręczenia mu uzasadnienia tegoż wyroku na piśmie, założył dnia 11 sierpnia 1961 r. rewizję od tego wyroku, przewodniczący zaś Wydziału IV Karnego Sądu I instancji rewizję tę przyjął i zarządził przesłanie jej wraz z aktami Sądowi Najwyższemu, mimo że wyrok z dnia 20 czerwca nie został uzasadniony na piśmie.Jak widać z powyższego rewizja ta została wniesiona po terminie. Skoro bowiem obrońca skazanego był obecny na rozprawie w dniu 20 czerwca 1961 r., na której został ogłoszony wyrok, to stosownie do art. 337 § 1 k.p.k. był on obowiązany, jeżeli zamierzał wnieść rewizję, złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku w terminie zawitym siedmiu dni od daty ogłoszenia sentencji wyroku, a następnie założyć rewizją w terminie 14 dni, licząc od daty doręczenia mu odpisu wyroku z uzasadnieniem, a ewentualnie - jeżeli uważał, że odpis wyroku z uzasadnieniem jest mu niepotrzebny do sporządzania rewizji w tak prostej sprawie - powinien był wnieść rewizję w terminie zawitym siedmiu dni od daty ogłoszenia sentencji wyroku, tj. najpóźniej 27 czerwca 1961 r. Obrońca oskarżonego uczynił to jednak, jak to już wyżej nadmieniono, dopiero 11 sierpnia 1961 r., a więc po terminie. Fakt bowiem niepotrzebnego doręczenia obrońcy i skazanemu odpisu sentencji wyroku, który nastąpił dnia 2 sierpnia 1961 r. (obrońcy) i dnia 4 sierpnia 1961 r. (skazanemu), nie zwalniał obrońcy od przestrzegania przepisu art. 337 § 1 k.p.k.W tym stanie rzeczy rewizję obrońcy oskarżonego, jako spóźnioną, należało pozostawić bez rozpoznania.