II KK 30/24

II KK 30/24 POSTANOWIENIE Dnia 9 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.) po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2024 r. w sprawie E. K. skazanego za popełnienie czynów z art. 56 § 1 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. i in. wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 4 października 2023 r., sygn. akt IX Ka 1070/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 139/19, p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Wniosek obrońcy nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją, o którym mowa w art. 532 § 1 k.p.k., ma charakter wyjątkowy od zasady, w myśl której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przełamanie tej reguły i skorzystanie z dobrodziejstwa względnej suspensywności kasacji jest wprawdzie możliwe, jednak powinno być uzasadnione szczególnymi względami, pozwalającymi na uznanie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem II KK 30/24 2 kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadniczym jednak powodem wstrzymania wykonania orzeczenia jest to, by waga zarzutów wymierzonych przeciwko prawomocnemu orzeczeniu była na tyle znacząca, że wręcz w polu widzenia jawi się granica, od której można mówić o oczywistej zasadności kasacji. Konieczne jest zatem wykazanie tych okoliczności we wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia wraz z powołaniem przekonywającej argumentacji przemawiającej za odstąpieniem od wykonalności wyroku z chwilą jego uprawomocnienia, skoro na tym etapie postępowania nie dochodzi jeszcze do merytorycznego rozpoznania zarzutów kasacyjnych. Takich uwarunkowań nie wykazał obrońca E. K. W zasadzie nie uzasadnił swego żądania ani jednym słowem. Natomiast Sąd Najwyższy analizując kasację w korelacji z zapadłymi orzeczeniami Sądów pierwszej i drugiej instancji nie stwierdził zaistnienia tych przesłanek, o których była mowa wyżej, a które mogłyby zdeterminować zastosowanie dobrodziejstwa z art. 532 k.p.k. Z tych powodów, nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do uwzględnienia wniosku obrońcy. [PGW] [ał]