II KK 322/20

Sygn. akt II KK 322/20 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie R. K. skazanego z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 180a k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 listopada 2020 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 19 września 2019 r., sygn. akt II K (…), postanowił nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego R. K. obrońca wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 19 września 2019 r., sygn. akt II K (…). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w 2 art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność. Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego R. K. argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku sądu odwoławczego. W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario).