II KK 363/18

Sygn. akt II KK 363/18 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie M. D. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2020 r. wniosku obrońcy w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zasądzić od oskarżyciela posiłkowego na rzecz M. D. K. kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 listopada 2019 r., sygn. akt II KK 363/18, w sprawie M. D. K. , oskarżonego z art. 276 k.k., Sąd Najwyższy oddalił kasację wniesioną przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego jako oczywiście bezzasadną, obciążając oskarżyciela posiłkowego kosztami postępowania kasacyjnego. W dniu 22 listopada 2019 r., obrońca oskarżonego wniósł o zasądzenie na rzecz M. D. K. poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Wniosek taki został wcześniej złożony w odpowiedzi na kasację. Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. Wniosek jest zasadny. Zgodnie z art. 637a k.p.k. do kosztów postępowania kasacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach postępowania 2 odwoławczego, a te przewidują, że w sprawach z oskarżenia publicznego, w razie nieuwzględnienia środka odwoławczego wniesionego wyłącznie przez oskarżyciela posiłkowego, koszty procesu ponosi na zasadach ogólnych ten kto wniósł środek odwoławczy. W myśl zaś art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. do kosztów procesu należą uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika. W realiach niniejszej sprawy oznacza to, że oskarżyciela posiłkowego, którego kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna, obciążają poniesione przez M. D. K. koszty ustanowienia obrońcy w postępowaniu kasacyjnym (obrońca złożył odpowiedź na kasację i uczestniczył w rozprawie kasacyjnej). Wobec tego, że wniosek złożony w tej kwestii nie zawierał oświadczenia o wysokości kosztów obciążających stronę z tytułu wynagrodzenia adwokata i wnosiła ona o ustalenie kosztów „według norm przepisanych”, zgodnie z dyspozycją § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800) opłatę za czynności adwokackie należało ustalić się w wysokości odpowiadającej stawce minimalnej, ta zaś za obronę w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wynosi 1200 zł (§ 11 ust. 2 pkt 6 wymienionego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości). Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.