II KK 628/22

Sygn. akt II KK 628/22 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie M. J. skazanego z art. 158 § 2 k.k. w zb. z art. 159 k.k. w zb. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 stycznia 2023 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Na wstępie przypomnieć należy, że instytucja procesowa wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy. Zasadą jest bezzwłoczne wszczęcie postępowania wykonawczego. Aby od tej reguły wyjątkowo odstąpić, stwierdzić należy istnienie szczególnych okoliczności, które powodują, że wykonanie orzeczenia pociągnie za sobą dla skazanego dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Jednocześnie, w kasacji powinna zostać przedstawiona argumentacja wskazująca na wysoki stopień prawdopodobieństwa, że zawarte w niej zarzuty uznane zostaną za zasadne. Nie wypowiadając się wiążąco co do prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji obrońcy, stwierdzić należy, że nie jest ono ponadprzeciętnie duże. Brak nadto widocznych szczególnych przesłanek przemawiających za wstrzymaniem 2 wykonania orzeczenia, a sam wnioskodawca takich nie podaje. Nie dostrzeżono ponadto w przebiegu postępowania w sprawie bezwzględnych przyczyn odwoławczych, których wystąpienie pociągałoby za sobą konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku. Sąd Najwyższy nie widzi również niebezpieczeństwa narażenia Skarbu Państwa na ewentualne przyszłe roszczenie skazanego w związku z bezzwłocznym wykonaniem względem niego wyroku, biorąc pod uwagę niekwestionowane ustalenia faktyczne poczynione w niniejszej sprawie. Nie ma bowiem wątpliwości, że M. J. brał czynny udział w tragicznych wydarzeniach nocy 25 grudnia 2016 r. i z tego tytułu powinien ponieść odpowiedzialność karną. Skoro, wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku uzasadnione jest w szczególności wystąpieniem realnego niebezpieczeństwa poniesienia przez skazanego dolegliwości, której nie powinien doznać wobec zasadności wniesionej kasacji, a takie okoliczności w przedmiotowej sprawie nie występują, postanowiono jak w części dyspozytywnej.