II KK 82/12

WyrokIzba Karna2013-01-31

Skład orzekający: Michał Laskowski, Jerzy Grubba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd może orzec karę łączną, gdy drugie przestępstwo zostało popełnione po wydaniu pierwszego wyroku skazującego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że warunkiem orzeczenia kary łącznej jest popełnienie przez sprawcę dwóch lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. W analizowanej sprawie drugie przestępstwo zostało popełnione po wydaniu pierwszego wyroku skazującego, co oznaczało brak podstaw do orzeczenia kary łącznej na podstawie art. 85 k.k.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy wydał wyrok łączny, orzekając karę pozbawienia wolności wobec T. K. w oparciu o dwa wcześniejsze wyroki skazujące. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając naruszenie art. 85 k.k., ponieważ drugie przestępstwo zostało popełnione po wydaniu pierwszego wyroku skazującego. Sąd Najwyższy rozpoznał kasację.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok łączny w części dotyczącej połączenia kar z dwóch wskazanych wyroków i umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w tym zakresie, uznając brak podstaw prawnych do orzeczenia kary łącznej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KK 82/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Grubba SSA del. do SN Mariusz Młoczkowski Protokolant Anna Janczak przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Lucjana Nowakowskiego w sprawie T. K. w sprawie o wydanie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w .z dnia 20 października 2011 r., 1. uchyla punkt II zaskarżonego wyroku, 2. uchyla punkt III zaskarżonego wyroku w części obejmującej wyroki wskazane w punkcie II, 3. umarza postępowanie o wydanie wyroku łącznego w części dotyczącej wyroków opisanych w punktach 6 i 7 zaskarżonego wyroku łącznego, 4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. B. kwotę 738,00zł, w tym 23% podatku VAT z tytułu obrony z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, 5. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE 2 Sąd Rejonowy w Ł., wyrokiem łącznym z dnia 20 października 2011 r., sygn. IV K 465/11, orzekł wobec skazanego T. K. dwie kary łączne pozbawienia wolności. Jedna z nich (punkt II wyroku) objęła kary wymierzone T.K. wyrokami: - Sądu Rejonowego z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. III K 601/07, za czyn z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w dniu 14 czerwca 2007 r., w wymiarze 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 5 lat próby, przy czym zarządzono wykonanie tej kary, - Sądu Rejonowego z dnia 25 sierpnia 2009 r., sygn. II K 272/09, za czyn z art. 242 § 1 k.k. popełniony w dniu 3 listopada 2008 r., w wymiarze 4 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd sprowadził wymienione kary do kary łącznej 7 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto w punkcie III wyroku sąd orzekł, że między innymi opisane wyżej wyroki „w części dotyczącej orzeczenia o karze pozbawienia wolności uznaje za pochłonięte niniejszym wyrokiem łącznym, zaś w pozostałym zakresie podlegające odrębnemu wykonaniu”. Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się z dniem 28 października 2011 r. Prokurator Generalny wniósł na niekorzyść skazanego T. K. kasację od powyższego wyroku łącznego. Zaskarżył w niej wyrok łączny w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w punktach II i III części dyspozytywnej i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 85 k.k., polegające na połączeniu jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec T. K. wyrokami: Sądu Rejonowego z dnia 25 stycznia 2008 r. o sygn. III K 601/07 oraz Sądu Rejonowego z dnia 25 sierpnia 2009 r. o sygn. II K 272/09 i orzeczeniu kary łącznej, mimo braku przesłanek określonych w tym przepisie, bowiem w sprawie sygn. II K 272/09 skazany popełnił przypisane mu przestępstwo w dniu 3 listopada 2008 r., a zatem już po wydaniu wyroku w sprawie o sygn. III K 601/07. Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego w części dotyczącej punktów II oraz III i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 3 Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym. Wydanie wyroku łącznego jest możliwe wówczas, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej różnymi wyrokami. Warunki te określone zostały w art. 85 k.k., który stanowi, że sąd orzeka karę łączną jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. Powyższy warunek nie został spełniony w sprawie T. K. w odniesieniu do przestępstw, za które skazany został wyrokami Sądu Rejonowego z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. III K 601/07 i Sądu Rejonowego z dnia 25 sierpnia 2009 r., sygn. II K 272/09. Proste porównanie dat przestępstw, które przypisano skazanemu tymi wyrokami i dat wydania przedmiotowych wyroków prowadzi do wniosku, że najpierw, to jest w dniu 14 czerwca 2007 r. popełnił przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za które skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. III K 601/07, a dopiero po wydaniu tego wyroku - w dniu 3 listopada 2008 r. popełnił kolejne przestępstwo, za które skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 25 sierpnia 2009 r., sygn. II K 272/09. Oba przestępstwa nie pozostawały zatem w zbiegu realnym i brak było podstaw do orzeczenia za nie kary łącznej w wyroku łącznym. Sąd Rejonowy w Ł. nie dostrzegł powyższego układu chronologicznego i orzekł karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności rażąco naruszając przepis art. 85 k.k., a więc normę prawa materialnego. Wpływ tego naruszenia na treść wyroku jest oczywisty. W tym stanie rzeczy konieczne stało się uchylenie zaskarżonego kasacją wyroku łącznego w części obejmującej wskazane wyżej dwa wyroki (punkt II wyroku łącznego oraz stosowną część punktu III). Rozważając kształt orzeczenia następczego, Sąd Najwyższy nie podzielił wniosku Prokuratora Generalnego i uchylając wyrok we wskazanej części, nie przekazał sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Analizując treść wyroków skazujących T. K., wymienionych w punktach 1-8 zaskarżonego wyroku, dojść należy do wniosku, że kary orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 6 i 7 – objęte następnie orzeczeniem z punktu II części dyspozytywnej, które zostało uchylone, nie mogą być połączone z żadnym innym wymienionym wyrokiem. W tej sytuacji konieczne stało się wydanie orzeczenia o umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego w tym zakresie. W razie zmiany lub ustalenia innych 4 warunków możliwe będzie, zgodnie z art. 575 k.p.k., wydanie nowego wyroku łącznego.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 62 ust. 3art. 242 § 1 KKart. 85 KKart. 575 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy