II KO 12/57

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym postanowił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Katowicach kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy bufetowa, kelner lub ekspedient uspołecznionych zakładów pracy korzysta z ochrony prawnej przewidzianej w rozdziale XXI Kodeksu Karnego?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneBufetowa, kelner lub ekspedient uspołecznianych zakładów ani nie sprawują "władzy", o której mowa w art. 286 k.k., ani nie "urzędują", o czym mowa w art. 288, 290 § 1 i 291 k.k., ani wreszcie nie wykonują "czynności urzędowych", o których stanowi art. 290 § 2 k.k. Osoby te nie są tedy urzędnikami w rozumieniu ustawy karnej. W rozdziale XLI k.k., normującym odpowiedzialność urzędników, pojęcie "urzędnika" związane jest nierozłącznie właśnie z "władzą", "urzędowaniem" lub załatwianiem "czynności urzędowych". Nie może być inaczej rozumiana treść tego pojęcia w rozdziale XXI k.k., określającym karno-prawną ochronę "urzędnika" jako przedmiotu przestępstwa. Art. 292 k.k. oraz art. 46 m.k.k., jako też art. 12 dekretu z dnia 26 października 1949 r. o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej, rozszerzają jedynie krąg osób ponoszących, gdy są podmiotem przestępstwa, odpowiedzialność przewidzianą dla urzędników. Wymienione ostatnio przepisy - przez wspomniane rozszerzenie - wprost podkreślają, iż osoby, o których one stanowią, urzędnikami nie są. Nawet więc w razie uznania, że bufetowa, kelner lub ekspedient należą do rzędu osób, na które rozciągnięto odpowiedzialność karną przewidzianą dla urzędników, nie można by im przyznać ochrony karno-prawnej, określonej dla przedmiotów przestępstw przeciwko władzom i urzędom (rozdział XXI k.k.). Jakakolwiek analogia wychodziłaby tutaj na niekorzyść oskarżonego i dozwolona być nie może (por. orz. SN z 3 stycznia 1957 r. Zb. Urz. za rok 1957 zeszyt II, poz. 13).