II KO 20/21

Izba Karna2022-02-16

Skład orzekający: Igor Zgoliński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy koszty postępowania wznowieniowego, które byłyby wyższe od egzekwowanej należności, powinny zostać umorzone?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy umorzył koszty postępowania wznowieniowego w kwocie 20 zł, uznając, że koszty egzekucji tej należności byłyby wyższe niż sama kwota. Sąd zastosował odpowiednio przepis art. 51 § 1 k.k.w., który pozwala na umorzenie należności, gdy koszty egzekucji przewyższałyby dochodzoną kwotę.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy oddalił wniosek M. S. o wznowienie postępowania i obciążył go kosztami postępowania w kwocie 20 zł. Pomimo skierowania wezwań do zapłaty, ustalono, że M. S. nie zamieszkuje pod wskazanym adresem i nie jest znany właścicielowi posesji. W związku z tym, że koszty egzekucji byłyby wyższe niż dochodzona należność, Sąd Najwyższy postanowił umorzyć te koszty.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy umorzył koszty postępowania wznowieniowego w kwocie 20 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 20/21 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie M. S., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 lutego 2022 r. z urzędu w przedmiocie umorzenia kosztów postępowania wznowieniowego, orzeczonych postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. II KO 20/21, na podstawie art. 206 § 2 k.k.w. w zw. z art. 51 § 1 k.k.w. postanowił: umorzyć koszty postępowania wznowieniowego w kwocie 20 zł. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy oddalił wniosek M. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt II AKa (…), obciążając wnioskodawcę kosztami postępowania wznowieniowego w kwocie 20 zł (k. 24, 25). W celu wykonania powyższego orzeczenia w zakresie kosztów do wnioskodawcy skierowane zostały dwa wezwania do zapłaty. Jedno z nich w dniu 29 czerwca 2021 r. zostało odebrane przez dorosłego domownika (k. 35), kolejne w dniu 19 października 2021 r. przez M.S. (k. 36). W związku z powyższym w wykonaniu zarządzenia z dnia 3 stycznia 2022 r. (k. 37) zwrócono się do właściwej jednostki Policji w celu przeprowadzenia wywiadu odnośnie do wnioskodawcy. Z nadesłanej dokumentacji przeprowadzenia czynności przez funkcjonariuszy Policji (k. 39-42) wynika, że w ich toku ustalono, iż M. S. nie zamieszkuje pod wskazanym adresem i nie jest znany właścicielowi posesji. 2 Sąd Najwyższy zważył co następuje. W związku z przedstawioną powyżej sytuacją zaszła konieczność podjęcia dalszych czynności w kwestii przedmiotowych należności sądowych. Zgodnie z art. 206 k.k.w. sąd wzywa osobę zobowiązaną do uiszczenia kosztów sądowych w terminie 30 dni, a w razie bezskutecznego upływu terminu należności ściąga w drodze egzekucji. Jednakże, jeśli są ku temu podstawy, należności te sąd może umorzyć, stosując w tym zakresie odpowiednio przepis art. 51 § 1 k.k.w. Taka konieczność zachodziła w niniejszej sprawie. Wprawdzie nie toczyło się wobec wnioskodawcy postępowanie egzekucyjne, które z uwagi na przytoczone na wstępie okoliczności byłoby utrudnione, lecz - co bardziej istotne - koszty egzekucji w niniejszej sprawie byłyby bez wątpienia wyższe niż egzekwowana należność. W tej sytuacji orzeczono jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 206 § 2 KKart. 51 § 1 KKart. 206 KK§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy