II KO 22/25

Izba Karna2025-03-05

Skład orzekający: Tomasz Artymiuk, Jerzy Grubba, Eugeniusz Wildowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim wyroku z dnia 14 października 1991 r., sygn. akt II KRN 45/91, polegającą na błędnym zapisie imienia skazanego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.k., sprostował oczywistą omyłkę pisarską w wyroku z dnia 14 października 1991 r., sygn. akt II KRN 45/91. Omyłka polegała na błędnym zapisie imienia osoby objętej wyrokiem. Sprostowanie nastąpiło poprzez zastąpienie błędnego zapisu prawidłowym, co wynikało z dalszych zapisów wyroku, jego uzasadnienia oraz akt stanu cywilnego.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni, córka osoby uniewinnionej wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1991 r. (sygn. akt II KRN 45/91), złożyła wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w tym wyroku. Omyłka dotyczyła błędnego zapisu imienia jej ojca. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku z dnia 14 października 1991 r., sygn. akt II KRN 45/91, poprzez zastąpienie błędnego zapisu imienia prawidłowym.

Pełny tekst orzeczenia

II KO 22/25 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Grubba SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie M.S. uniewinnionego od czynu z art. 46 ust. 2 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. (Dz. U. Nr 29, poz. 154), po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 marca 2025 r., wniosku córki wyżej wymienionego J.K. o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1991 r., sygn. akt II KRN 45/91, na podstawie art. 105 § 1 k.p.k., postanowił: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1991 r., sygn. akt II KRN 45/91, przez zastąpienie zapisu na s. 1 „M.S.” zapisem „M.S.” UZASADNIENIE albowiem bezspornym jest, co wynika z dalszych zapisów przedmiotowego wyroku oraz jego uzasadnienia, a także z przedłożonych przez wnioskodawczynię akt stanu cywilnego (Odpis zupełny aktu zgonu M.S. i Odpis skrócony aktu małżeństwa II KO 22/25 2 J.S. obecnie K.), że prawidłowe brzmienie imienia objętego tym wyrokiem m.in. wymienionego na wstępie to „M.”, a nie jak błędnie zapisano „M.”. Jerzy Grubba Tomasz Artymiuk Eugeniusz Wildowicz [WB] r.g.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 46 ust. 2art. 105 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy