II KO 231/25

II KO 231/25 ZARZĄDZENIE Dnia 23 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon po zapoznaniu się z pismem skazanego K. W. sygnalizującym potrzebę z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II AKzw 18/25, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt XI Kow 1619/24, w przedmiocie odmowy zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego 1. stwierdzam brak podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.); 2. zarządzam poinformowanie skazanego o treści zarządzenia oraz pouczenie, że na zarządzenie z punktu 1 nie przysługuje żaden środek zaskarżenia; 3. zarządzam zakreślenie sprawy w repertorium KO jako załatwionej w inny sposób. UZASADNIENIE Skazany K. W. złożył pismo zatytułowane skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II AKzw 18/25, utrzymującym postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt XI Kow 1619/24, w II KO 231/25 2 przedmiocie odmowy zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Jako podstawę wznowienia podał okoliczność rozpoznania sprawy sędziego nieuprawnionego do orzekania z uwagi na jego powołanie na wniosek tzw. neo-KRS, czyli Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej ustawą znowelizowaną w 2017 r. Należało zważyć, co następuje. Wniesione przez skazanego pismo zatytułowane wniosek potraktowane zostało zgodnie z art. 118 § 1 k.p.k. jako sygnalizacja potrzeby wznowienia postępowania karnego z urzędu. Przechodząc do merytorycznej oceny sygnalizacji skazanego, to zwrócić należy uwagę, że postanowienie w przedmiocie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie kończy postępowania, co do którego zachodzi dopuszczalność wznowienia postępowania. Wznowienia postępowania ma zastosowanie głównie do postępowań zakończonych prawomocnym orzeczeniem rozstrzygającym o odpowiedzialności karnej (zob. art. 540-540b k.p.k.). Ponadto dopuszcza się wznowienie postępowania co do orzeczeń, które w inny sposób rozstrzygają o istocie procesu. Do takich orzeczeń nie należą natomiast orzeczenia wydawane w postępowaniu wykonawczym. Dlatego nie było potrzeby kontroli wydanego orzeczenia z perspektywy wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., na którą powołał się wnioskodawca. Gdyby nawet taka okoliczność wystąpiła w badanej sprawie, to nie byłoby możliwości jej uwzględnienia ze względu na charakter postepowania, które kończy wydane w tej sprawie orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Warszawie Mając powyższe na uwadze, zarządzono jak na wstępie. [J.J.] [a.ł] II KO 231/25 3