II KO 40/21

Izba Karna2021-06-08

Skład orzekający: Andrzej Siuchniński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy oskarżycielem prywatnym w sprawie jest sędzia sądu właściwego do jej rozpoznania, zachodzi podstawa do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że sytuacja, w której oskarżycielem prywatnym jest sędzia sądu właściwego do rozpoznania sprawy, może stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy, co uzasadnia jej przekazanie innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Podkreślono, że takie przekazanie sprzyja kształtowaniu w świadomości publicznej przekonania o bezstronności sądu.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w W. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej dotyczącej czynów z art. 212 § 1 i 2 k.k. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadnieniem wniosku była okoliczność, że oskarżycielem prywatnym jest sędzia tego sądu, co mogło stwarzać wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 40/21 POSTANOWIENIE Dnia 8 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie M.G. i S. B., oskarżonych o czyny z art. 212 § 1 i 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 czerwca 2021 r., wniosku Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 kwietnia 2021 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2021r., sygn. akt XIV K (…), Sąd Rejonowy w W., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie przedmiotowej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadniając wniosek wskazano, że oskarżycielem prywatnym jest sędzia Sądu Rejonowego w W., zatem rozpoznanie sprawy przez ten Sąd mogłoby stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania w tym sądzie sprawy w sposób obiektywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu przedmiotowej sprawy jest zasadny. 2 W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać w opinii publicznej uzasadnione (choć obiektywnie nieprawdziwe) przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób bezstronny. Do takich należy sytuacja, w której jedną ze stron postępowania jest sędzia sądu właściwego do orzekania. Wobec tego podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu wnioskującego, że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu. Pozostawienie tej sprawy do rozpoznania w Sądzie właściwym, nie sprzyjałoby realizacji istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba ukształtowania, w świadomości opinii publicznej, przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę. Jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy należało wskazać na Sąd Rejonowy w W., jako nieodległy względem Sądu właściwego. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 212 § 1art. 37 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy