II KO 51/15

Izba Karna2015-09-25

Skład orzekający: Barbara Skoczkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek sądu rejonowego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, zasługuje na uwzględnienie, gdy oskarżonymi są funkcjonariusze policji, a świadkami prokuratorzy z tej samej miejscowości?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek sądu rejonowego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu zasługuje na uwzględnienie. Przemawia za tym konieczność zapewnienia społecznej świadomości niezależności rozstrzygnięć sądowych od relacji zawodowych między organami ścigania i wymiaru sprawiedliwości w tej samej miejscowości. Utrwala to zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów, co jest utożsamiane z dobrem wymiaru sprawiedliwości.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w Skierniewicach zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy karnej dotyczącej funkcjonariuszy policji i prokuratorów z tej samej miejscowości innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując na potencjalne konflikty interesów i relacje zawodowe. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łowiczu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 51/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie B. K. i R. R. oskarżonych z art. 231 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 września 2015 r., wniosku Sądu Rejonowego w Skierniewicach o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łowiczu. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Skierniewicach postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. sprawy o sygn. akt II K 308/15 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Z uzasadnienia tego wystąpienia wynika, że przedmiotem rozpoznania jest sprawa, gdzie oskarżonymi są funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji w S., w tym Naczelnik Wydziału Dochodzeniowo – Śledczego, zaś w charakterze świadków występują byli i obecni prokuratorzy z Prokuratury Rejonowej w S.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Po zapoznaniu się z przedstawionymi aktami sprawy należy stwierdzić, iż wniosek Sądu Rejonowego zasługuje na uwzględnienie. 2 Za koniecznością odstąpienia od ogólnej zasady właściwości przemawia bowiem to, aby rozstrzygnięciom sądowym towarzyszyła społeczna świadomość, że są one niezależne od relacji zawodowych istniejących pomiędzy pracownikami organów ścigania i organów wymiaru sprawiedliwości zatrudnionych w tej samej niedużej miejscowości. Utrwali to z pewnością zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów, które niewątpliwie utożsamiane winno być z pojęciem dobra wymiaru sprawiedliwości. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 231 § 1 KKart. 37 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy